Chapter Title : രാവണ ഉദയം 8 [Uncle jhon]

ഇപ്പിടി സോൾറെ പണ്ഡിയണ്ണാൻ സൊല്ലിട്ട് താ വന്തേ  സിംഗംനെല്ലൂർ പണ്ഡിയൻ ഉഗാൾക്ക് നല്ല തെരിയും ല്ലേ അവരപറ്റി

(കതിര് ആകെ ടെൻഷൻ ആയി കണ്ണ് ഓക്കേ ചുവന്നു കൂടെ കണ്ണ് നിറയുകയും ചെയ്തു)

കതിര്... ഡെയ് മവനെ തമ്പി പോ പാ നാൻ അവൻ കൂടെ എല്ലാം പാളകം ഇരുന്തിത് ഇപ്പോ ഇല്ലേ 7 കൊല്ലത്തു ക്ക് മുന്നടിയെ അന്താ റിലേഷൻ ഓക്കേ കട്ട്‌ ആയിടിച്ചു ഇപ്പോ അന്താ അരുൾ ഇല്ലേ നാൻ ഇപ്പോ കതിര് അത് എല്ലാമേ മറന്ത് പുതു വയ്ക്കെ വയത്കിട്ട് ഇരുകെ.. നി പോയിട് നാൻ ഉനക് യെന്ത ഹെൽപ് പണ്ണ മൂടിയത് പണ്ണമാട്ടെ

പയ്യൻ.. അണ്ണാ പണ്ഡിയൻ ഫ്രണ്ട് ഇളങ്കോ താ നിങ്കെ ഇരുപ്പിങ്കെന്ന് സ്വന്നേ  ഒരു ചിന്നാ വേല താ അത്‌ മുടിചിട് നാൻ പൊകുവേ ഹെൽപ് പണ്ൺകളെ

കതിര്...ഡേയ്‌ പോടാ നാൻ അന്താമാതിരി വേലയി എല്ലാം നിർത്തിട്ടേ  യെന്നെ യെതുകും പാക്ക വേണം പണ്ഡിയനോ അതോ പെരിയ തല ഗുരുമുർത്തിയോ നേരടിയ വന്ത് സോനാലു ഇനിമേ അന്താമാതിരി വേലായി പൻണമട്ടോ പോയിഡ് നീ യെനക് ഇനിമേ ഒന്നു സൊല്ലാരത്ക് ഇല്ലേ... പോടാ

പയ്യൻ... അവങ്ക  സൊല്ലിട്ടേ അരുൾ മുത്ത് അവങ്ക പേച് തട്ടമാട്ടെന്ന്  അപ്പാടി അവൻ കേക്കമ ഇരുന്തൽ അവൻ മുത്ത് ഇല്ലെന്

കതിര്... ഡെയ് പോയിട് എനക് ഉങ്കിട്ടെ സൊല്ലരുത്ക് ഒന്നു ഇല്ലേ അവഗ പേച് താ നാൻ ഇന്നാക്കി ഇന്ത 3 ചക്രത്തിലെ വൾകേ ഉരുട്ട്റേ അത്‌ പറഞ്ഞു അവൻ ദേഷ്യംത്തിൽ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തല തയ്ത്തി

പയ്യൻ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നടന്നു പെട്ടെന്ന് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു

പയ്യൻ... അണ്ണാ ലാസ്റ്റ് ടൈം കേക്കറേ കൺഫോം നിങ്കെ തന്നെ അരുൾമുത്ത്

കതിര് ദേഷ്യംത്തിൽ തല പൊക്കി ആമണ്ട  മൈ..... അവന്റെ വാക്കുകൾ പുറത്തിയാക്കുന്നതിന് മുന്നേ അവന്റെ നെറ്റി തുളച്ചു ഒരു ബുള്ളറ്റ് കയറി ഇറങ്ങി പൊയി അവൻ ഇരുന്നിടത് നിന്ന് തന്നെ  അവന്റെ തല പിറകിലോട്ട് തുങ്ങി പൊയി

പയ്യൻ... ഒത്താലേ കൺഫോം പൻണ്ണേണ്ട

(അവൻ