Chapter Title : രാവണചരിതം [M.D.V]

അവളെ അർഹതയില്ല….
അവളെ തൊടാനോ എന്തിനു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നിൽക്കാനോ പോലും….
അവൾ എനിക്കുള്ളതാണ്…..അവൾക്കെന്നെ ജീവനാണ്!!!” അജയ് ഒരല്പം ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ മഹേഷിനോട് പറഞ്ഞു!!!!

“അജയ്, ഞാൻ നിനക്ക് ഉറപ്പു തരാം, മൈഥിലിയെ ഞാൻ തൊടില്ല! ഇവിടെ അവളുടെ അച്ഛന് ഞാൻ അവളെ രെജിസ്റ്റർ മാരേജ് ചെയ്യണം എന്നാണ്…..
പ്രായമായ ആളല്ലേ, അയാൾക്ക് തീരെ വയ്യ!
പക്ഷെ ഞാനെന്തു ചെയ്യും! എനിക്കതിനൊന്നും താല്പര്യമില്ല! എന്നാലും…..”

“മിസ്റ്റർ, നിങ്ങളൊന്തൊക്കെ ന്യായം പറഞ്ഞാലും മൈഥിലിയെ ഞാൻ തരില്ല! അവളീ കല്യാണത്തിന് സമ്മതിക്കില്ല!!! അവളെന്റെയാണ് എന്റെ മാത്രമാണ്...”

“അതിലെനിക്ക് നിന്റെ സമ്മതം വേണ്ടെങ്കിലോ????”

അജയന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം മഹേഷിന്റെ പിടി മുറുകി. “നിന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു നീ തന്നെ നിനക്ക് എതിർപ്പൊന്നുമില്ലെന്നു പറയിപ്പിക്കാൻ ആണ് ഞാൻ വന്നത്…”

“ഏർ ...എർ…..” അജയ് കുതറുമ്പോ മഹേഷ് അവനെ ചുവരോട് ചേർത്ത് നിർത്തി അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി കൂസാതെ പറഞ്ഞു.
“നീയിപ്പോ ഇത് മൈഥിലിയോട് പറഞ്ഞാലും, അവളത് വിശ്വസിക്കില്ല…ഈ വിവാഹത്തിൽ നിന്നും അവളെ പിൻ തെറിപ്പിക്കാൻ നീ തന്നെ ഉണ്ടാകുന്ന കുക്കഡ് അപ്പ് സ്റ്റോറി ആണെന്നെ അവൾ കരുതൂ….അപ്പോഴേക്കും അവളെന്റെ കുണ്ണയിൽ കിടന്നു പിടയുന്നുണ്ടാകും…...”

അജയെ ഒരു നിമിഷം പൊക്കി നിലത്തേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട് മഹേഷ് ഒരു കാൽ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ അമർത്താൻ ഒരുങ്ങി.

“കണ്ടല്ലോ...എന്റെ ഊക്ക്!!! അവളുടെ മേലെ ഞാനിത് എടുത്താൽ ഉണ്ടാലോ, അവൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്റെ അടിയിൽ കിടന്നു സുഖിച്ചു പിടയും, പിന്നെ ഒരിക്കലും അവൾ നിന്നെ ഓർക്കില്ല!!!! നിർത്തിയും കുനിച്ചും കിടത്തിയും കയ്യിലെടുത്തും നിന്റെ മൈഥിലിയെ ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെ