Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 2? [ മിഖായേൽ]

ശത്രുവായി മാറിയിരുന്നു... എങ്കിലും രാവണിന് മുന്നിൽ ഒരു തുറന്നു പറച്ചിലിനായി ത്രേയ മനസിനെ പാകപ്പെടുത്തിയെടുത്തു....ജയിൽ വാസത്തിന് ശേഷം തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയ രാവൺ എല്ലാവരിൽ നിന്നും അകലം പാലിച്ചിരുന്നു....അവന്റെ റൂമിൽ തന്നെ കഴിവതും ഒതുങ്ങി കൂടി...അത് മനസിലാക്കിയ ത്രേയ അവനെ കാണാനായി രാവണിന്റെ റൂമിലേക്ക് ചെന്നു...കൈതണ്ട നെറ്റിയിൽ താങ്ങി കിടന്ന രാവണിന് മുന്നിലേക്ക് നടന്ന ത്രേയ ഒരു വിങ്ങലോടെ അവന്റെ ഇരു കാലുകളേയും ചേർത്ത് പിടിച്ച് പൊട്ടി കരഞ്ഞു...രാവൺ ഒരുതരം അരോചകത്തോടെ ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റതും അവന്റെ നോട്ടം ത്രേയയിലേക്ക് പാഞ്ഞു.... എന്തിനാ നീയിപ്പോ ഇവിടേക്ക് വന്നത്...??? പറയെടീ...ഇനിയെന്താ നിനക്ക് വേണ്ടത്...??? എന്റെ സർവ്വനാശം കാണണോ...???പറ അതാണോ ഇനി നിന്റെ ഉദ്ദേശം...??? ഒരുതരം അലർച്ചയോടെ അവനവളുടെ കൈകൾ തട്ടിയെറിഞ്ഞു... രാവൺ... പ്ലീസ്...എന്നോടിങ്ങനെ പറയല്ലേ...!! ഞാൻ... ഞാനെല്ലാം പറയാം.. പ്ലീസ് രാവൺ... വേണ്ട...നീ പറയാൻ വരുന്നതൊന്നും കൊലയാളിയായി മുദ്രകുത്തപ്പെട്ട ഈ രാവണിന് കേൾക്കണ്ട...ഞാനല്ലേ നിത്യയെ കൊന്നത്...ഈ ഞാൻ... അല്ല രാവൺ... അങ്ങനെയല്ല...!! ഇനി നിന്റെ കുമ്പസാരം എനിക്ക് ആവശ്യമില്ല...ചെയ്യാത്ത തെറ്റിന്റെ പേരിൽ എല്ലാവർക്കും മുന്നിൽ കൊലയാളിയായി മാറിയവനാ ഞാൻ...അന്ന് നിന്റെ വായിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഒരു വാക്ക് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു...അന്നതുണ്ടായില്ല... ഇന്നിപ്പോ വൈദി അങ്കിളിന്റെ ഹെൽപ്പൊന്നു കൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ കുറ്റവിമുക്തനായിരിക്ക്വാ...എന്റെ നിരപരാധിത്വം തെളിഞ്ഞു.... അതുകൊണ്ട് ഇനി നിന്റെ ഈ പൂങ്കണ്ണീര് എനിക്ക് കാണണ്ട... രാവൺ.. ഞാൻ മനപൂർവ്വം ചെയ്തതല്ല... എനിക്ക് ഇപ്പോ നീയല്ലാതെ ആരുമില്ല...എന്റച്ഛനും പോയി...നീയും കൂടി എന്നെ വിട്ടകന്നു പോവല്ലേ... പ്ലീസ്... ഹോ... അതുകൊണ്ട്...നിന്നെ ജീവനായി കണ്ട ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു ഈ രാവണിന്...നിന്നെ എല്ലാമെല്ലാമായി കണ്ട ഒരു കാലം...