Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 2? [ മിഖായേൽ]

ചെന്ന് ഒരു വലിയ ദുരന്തം പിടിച്ചു വയ്ക്കണോ... airport ൽ ലാന്റാവേണ്ട ഫ്ലൈറ്റ് ഗതി മാറി വല്ല ആലുവേലോ,അങ്ങാടിക്കലൊ ചെന്നിറങ്ങി ഒരു aircraft ഉണ്ടായി അത് പിന്നെ sonic boom create ചെയ്ത് ഭൂമിയിലും ആകാശത്തുമുള്ളവർക്ക് സ്വസ്ഥതയില്ലാതായി പോവില്ലേ... നിങ്ങളെല്ലാവരും വിഷദമായി ഒന്നാലോചിച്ചേ... അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ താഴെ പോയി നൈസായിട്ടിത്തിരി പുട്ടും മൊട്ടേം തട്ടീട്ട് വരാം... ഒരു ഫ്ലോയിലത്രയും പറഞ്ഞ് അച്ചു അവിടുന്ന് സ്കൂട്ടായതും വീണ്ടും ആ ജോലി രാവണിന്റെ തലയിൽ തന്നെയായി...വൈദീടെ strong request ന് മുന്നിൽ വേറൊരു വഴിയുമില്ലാതെ രാവൺ തന്നെ ആ ജോലി ഏറ്റെടുത്തു.... മുഖത്ത് ധ്വനിച്ചു നിന്ന കലിപ്പിൽ അവൻ അവർക്ക് സമ്മതം മൂളിയതും പഴയ രാവണിനെ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരാനുള്ള പ്രതീക്ഷയുടെ തിരിനാളം അഗ്നിയുടെ കണ്ണുകളിൽ വിളങ്ങി....

എങ്കില് ശരി മോനേ...മോൻ ഒന്ന് റെഡിയാവ്...11.30ടെ ഫ്ലൈറ്റിലാ അവള് വരുന്നത്... കുറച്ചു നേരത്തെ ഇറങ്ങിക്കോ...അവളെ അധികനേരം അവിടെ wait ചെയ്യിപ്പിക്കണ്ട... അത്രയും പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ശ്രമിച്ച വൈദിയെ പ്രഭ തടഞ്ഞു നിർത്തി... മറ്റേ കാര്യം പറയണ്ടേ വൈദീ... എന്തോ അർത്ഥം വച്ച പോലെയുള്ള പ്രഭയുടെ ആ വർത്തമാനം കേട്ടതും രാവണും അഗ്നിയും ഒരുപോലെ ആ സംസാരത്തിന് ശ്രദ്ധ കൊടുത്തു... എന്താ അച്ഛാ...?? ഇനിയെന്താ പറയാനുള്ളത്...??? മറ്റെന്തെങ്കിലും..??? രാവൺ ഒരു സംശയ ഭാവത്തോടെ ചോദിച്ചു... ഏയ്.. ഒന്നുമില്ല രാവൺ... നിന്റെ അച്ഛൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ..അല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല... വൈദി അതും പറഞ്ഞ് പ്രഭയെ നോക്കി കണ്ണ് കാണിച്ചു... അയാൾക്ക് അത് കൃത്യമായി മനസിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... എങ്കിലും രാവണിന്റെ ഉള്ളിൽ പിന്നെയും കുറെ സംശയങ്ങൾ ബാക്കിയായി... അങ്ങനെയല്ലല്ലോ അങ്കിൾ...നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെയോ ഒളിക്കാൻ ശ്രമിക്കും പോലെ തോന്നുന്നു... അത്...ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട് മോനേ... പക്ഷേ അത്...അതീ സാഹചര്യത്തിൽ നിന്നോട് തുറന്നു പറയാൻ പറ്റില്ല മോനേ... വൈദി അതും പറഞ്ഞ് അഗ്നിയെ ഒന്ന് നോക്കി...വൈദീടെ നോട്ടം പാഞ്ഞ ദിശയിലേക്ക് രാവണിന്റെ കണ്ണുകളും സഞ്ചരിച്ചു.... ഒടുവിൽ അവയും അഗ്നിയിൽ തന്നെ ചെന്നു നിന്നു.... ഞാൻ പറയാം രാവൺ.. പക്ഷേ ഇപ്പോ വേണ്ട..വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണ്... ആദ്യം മോൻ പോയി ത്രേയയെ കൂട്ടീട്ട്