Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 5? [ മിഖായേൽ]

അച്ചുവിന്റെ ചെയ്തികളെല്ലാം കണ്ട് ഒന്നും മനസിലാകാതെ നിൽക്ക്വായിരുന്നു വേദ്യ....വൈദേഹിയെ പറഞ്ഞയച്ച ശേഷം അച്ചുവിന്റെ നോട്ടം വേദ്യയിലേക്ക് നീണ്ടു.... വാച്ചിൽ സമയവും നോക്കി അക്ഷമയോടെ നിൽക്ക്വായിരുന്നു വേദ്യ... ആ..വേദ്യേ...ഇനി നമുക്ക് ആ കലശകുംഭം തറവാട്ടിൽ എത്തിക്കാം...എന്തേ... നീയല്ലേ പറഞ്ഞത് ഞാനിവിടെ വരെ വന്നാൽ മതിയെന്ന്...ഇനി തറവാട്ടിലേക്ക് വരാനൊന്നും എനിക്ക് വയ്യ...നീ തന്നെ ഒറ്റയ്ക്കങ്ങ് കൊണ്ടു പോയാൽ മതി.... ഇങ്ങനെ ചൂടാവല്ലേ...ഓക്കെ നീ തറവാട്ടിലേക്ക് വരണ്ട...പ്രശ്നം തീർന്നല്ലോ... ഞാൻ പോയി ആ കലശകുംഭം എടുത്ത് വരാം.. ഞാൻ വരും വരെ എന്നെയൊന്ന് wait ചെയ്യാൻ പറ്റ്വോ... ന്മ്മ..അത് വേണേൽ ചെയ്യാം... വേദ്യ അതും പറഞ്ഞ് ഇരു കൈകളും നെഞ്ചിന് മീതെ പിണച്ചു കെട്ടി നിന്നു... അപ്പോഴേക്കും അച്ചു മുന്നിലിരുന്ന കലശകുംഭം താലത്തോടൊപ്പം ചേർത്ത് കൈയ്യിലെടുത്തിരുന്നു.... ന്മ്മ.. കഴിഞ്ഞു...ഇനി പോകാം..നീ നേരെ ഡയസിലേക്ക് പൊയ്ക്കോളൂട്ടോ.. അവിടെ രാവൺ നിന്നെ കാണാതെ വിഷമിച്ചു നിൽക്ക്വായിരിക്കും... അച്ചു അതും പറഞ്ഞൊരു ക്രിതൃമ ചിരി വിരിയിച്ചു കൊണ്ട് അവിടം വിട്ട് പുറത്തേക്ക് നടക്കാൻ ഭാവിച്ചു....ബംഗ്ലാവിന്റെ ഒരു ജനൽപ്പാളി കടന്ന് നീണ്ട വരാന്തയിലേക്ക് ഇറങ്ങി നടന്ന അച്ചു പതിയെ നടത്തം ഒന്ന് slow ചെയ്ത് തനിക്ക് എതിർവശം നിന്ന വേദ്യയെ ഒന്ന് നോക്കി... ജനൽപ്പാളിയ്ക്ക് അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും നിൽക്ക്വായിരുന്നു രണ്ടുപേരും... പെട്ടെന്ന് അച്ചു മൊബൈൽ റിംഗ് ചെയ്തത് പോലെ അഭിനയിക്കാൻ തുടങ്ങി... വേദ്യേ...ഡീ..ഒരു help കൂടി...

ജനൽപ്പാളിയ്ക്ക് അപ്പുറം നിന്ന് അച്ചുവങ്ങനെ പറഞ്ഞതും ഡയസിലേക്ക് പോകാൻ ഭാവിച്ച വേദ്യ ജനൽപ്പാളിയ്ക്ക് ഇടയിലൂടെ അച്ചുവിലേക്ക് ലുക്ക് വിട്ടു... ഇനിയെന്താ നിനക്ക് വേണ്ടത്... ദേ.. എന്റെ മൊബൈൽ റിംഗ് ചെയ്യുന്നു... നീ ഈ താലമൊന്ന് പിടിച്ചേ... ഞാനിപ്പോ തിരികെ വാങ്ങിച്ചോളാം... അച്ചു അതും പറഞ്ഞ് താലം ജനൽപ്പാളിയ്ക്ക് അരികിലേക്ക് നീട്ടി പിടിച്ചു... പെട്ടെന്ന് രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കാതെ ജനൽക്കമ്പിയ്ക്ക് ഇടയിലൂടെ വേദ്യ ആ താലം കൈയ്യെത്തി വാങ്ങി വച്ചു... തന്റെ പ്ലാനുകൾ വിജയത്തിലെത്തിയ കണക്കെ അച്ചു ഉള്ളിലൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മൊബൈൽ എടുത്ത് ചെവിയോട് ചേർത്തു... ആ..ഹലോ..പറയെടാ... എവിടാ നീ..ഹലോ...ഡാ..ഒരു മിനിറ്റേ.. ഇവിടെ റേഞ്ചില്ല.. വേദ്യേ.. ഞാനിപ്പോ വരാമേ..ഇത് ഒരു കാരണവശാലും നിലത്തിടല്ലേ...പിന്നെ