Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 5? [ മിഖായേൽ]

വിളിച്ചു തുടങ്ങും എന്ന് അറിയാതെ വന്നപ്പോ താനെന്ന് വിളിച്ചു തുടങ്ങിയതാ... എങ്കിലും അത് വേണ്ട..എന്നെ ശന്തനു കൺമണീന്ന് വിളിച്ചോ... പിന്നെ psychology ൽ അത്യാവശ്യം പിടി ഉള്ളത് കൊണ്ട് എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഒരാളെ മനസിലാവുംന്ന് കൂട്ടിക്കോ.... കൺമണി അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും ശന്തനു അവൾക് മുന്നിൽ വോൾട്ടേജ് കുറഞ്ഞ ഒരു ചിരി പാസാക്കി നിന്നു... അല്ല..ശന്തനൂന്റെ favourite colour എന്താ...?? കൺമണീടെ പെട്ടെന്നുള്ള ആ ചോദ്യം കേട്ട് ശന്തനു അവൾക് നേരെ ലുക്ക് വിട്ടു... അതെന്താ കൺമണി അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ...!!! വെറുതെ... ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് മറുപടി പറഞ്ഞേ..ഏത് കളറാ ശന്തനൂന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം... എന്റെ favourite colour ഓ... അത്... കൺമണിയ്ക്ക് psychology ൽ നല്ല പിടിയുണ്ടെന്നല്ലേ പറഞ്ഞേ..എന്റെ character വച്ച് ഏതാകുംന്ന് ഇയാള് തന്നെ ഒന്ന് ചിന്തിച്ച് നോക്ക്... ചിലപ്പോൾ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞാലോ... ശന്തനു അതും പറഞ്ഞ് കൺമണിയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കാണിച്ച് അവിടെ നിന്നും നടന്നകന്നു...അവനിൽ നിന്നും ആ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം കിട്ടാതെ അവള് വീണ്ടും ചിന്തയിലാണ്ടു... പിന്നെ അതവിടെ ഉപേക്ഷിച്ച് വീണ്ടും അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു...

_________________________________ഈ സമയം രാവൺ റീഡിംഗ് റൂമിൽ നിന്നും സ്വന്തം റൂമിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു....റൂമാകെ പരതിയിട്ടും അവിടെയെങ്ങും അവന് ത്രേയയെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല...ബെഡിലും,ബാത്റൂമിലും റൂമാകെയും അവൻ അവളെ അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും എവിടെയും അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... ഇവളിതെവിടെ പോയി...ഇനി അവൾടെ റൂമിലേക്ക് തന്നെ പോയിട്ടുണ്ടാക്വോ...??? രാവൺ അതും ചിന്തിച്ചു നിന്നപ്പോഴാണ് ബാൽക്കണി ഡോറ് തുറന്ന് കിടക്കുന്നത് അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്... അത് കണ്ട് അവനവിടേക്ക് നടന്നടുത്തു...ഗ്ലാസ് ഡോറ് ചെറുതായി നീക്കിയതും ത്രേയ ആരോടോ കാര്യമായി സംസാരിക്കുന്ന ശബ്ദം അവന്റെ കാതിൽ പതിഞ്ഞു.... ഈ പാതിരാത്രിയിൽ ഇവൾക്ക് ഏതവനോടാ ഇത്ര കാര്യമായി സംസാരിക്കാനുള്ളത്... രാവൺ സ്വയം പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് പല്ല് ഞെരിച്ച് അവളുടെ സംസാരത്തിന് കാതോർത്തു.... ഇന്നെന്റെ വിവാഹം വളരെ ഭംഗിയായി നടന്നു... ഞാനിന്നലെ പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ രണ്ടാളും എത്തണംന്ന്...എന്നിട്ടെന്താ വരാതിരുന്നത്.... ന്മ്മ... എനിക്കറിയാം നിങ്ങള് വരുംന്ന്... എവിടെയാ എന്നിട്ട് ഞാൻ കാണാതെ മറഞ്ഞിരുന്നത്.... അവളുടെ കൊഞ്ചിയുള്ള വർത്തമാനം കേട്ടതും രാവണിന് അടിമുടി തരിച്ചു കയറി...അവളാരോടാണ്