Chapter Title : രചനയുടെ വഴികൾ [അപരൻ]

പോയി. എന്തു ചെയ്യും...? "

" എന്തു ചെയ്തു ?"

" രാജാവ് അഞ്ചുതെങ്ങുദേവിയെ അറഞ്ഞു വിളിച്ചു കേണു.... അപ്പോഴതാ ഒരു ശബ്ദം. ഇങ്ങട് കേറിപ്പോര് മോനേന്ന്. രാജൻ പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല. ഒറ്റ കയറ്റമങ്ങു വച്ചു കൊടുത്തു. മുകളിലെത്തിയപ്പോഴല്ലേ അത്ഭുതം..."

" എന്തത്ഭുതം "

" തെങ്ങിനു മണ്ടയില്ലാ... രാജാവ് അങ്ങനെ ഊരിപ്പോന്നു. അന്നു രാജാവ് നേർന്നതാ ദിവസം അഞ്ചു തെങ്ങു കയറിക്കോളാമെന്ന്..."

അപ്പോഴേക്കും രാജാവ് തിരിച്ചെത്തി.

ഉദ്യാനത്തിലെ പുൽത്തകിടിയിൽ പരിചാരകർ കൊണ്ടു വച്ച കസേരകളിൽ രാജാവിനും മന്ത്രിക്കും ഒപ്പം ഞാനിരുന്നു. മുന്നിൽ കൊണ്ടിട്ട ടീപ്പോയിൽ പരിചാരകർ കുപ്പികൾ നിരത്തി.

" പ്രഭോ ക്ഷമിക്കണം. മണി അഞ്ചല്ലേ ആയുള്ളൂ പ്രഭോ . ഇപ്പഴേ ജലസേചനം...?"

" ഇപ്പഴേ തുടങ്ങണം. ആറു മണി കഴിഞ്ഞാൽ രണ്ടുകാലിൽ നടക്കുന്ന ഒരുത്തനും കൊട്ടാരത്തിൽ കാണരുതെന്നാ നിയമം " മന്ത്രി പറഞ്ഞു.

രാജാവായാൽ ഇങ്ങനെ വേണം...

" കള്ളു മുതൽ കോണ്യാക് വരെയുണ്ട്. ഏതാ സാഹിത്യകാരന്റെ ബ്രാന്റ് " മന്ത്രി ചോദിച്ചു.

" അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല മന്ത്രേ. എന്തും കേറ്റും. എങ്കിലും ജവാനാ പതിവ്..."

" എങ്കിൽ ജവാനും ബാക്കാർഡിയും കോണ്യാക്കും ലൈം കോർഡിയലും കരിക്കും ചേർത്തൊരു കോക്ടെയിലായാലോ..."

" സൂപ്പറായിരിക്കും "

" മന്ത്രീ മഹാറാണിയെ വിളിക്കൂ " രാജാവ് അരുളി.

" മഹാറാണി കോക്ടെയിൽ കൂട്ടാൻ മിടുക്കിയാ. കൂട്ടിക്കൊടുക്കാൻ റാണിയെക്കഴിഞ്ഞേ ആളുള്ളൂ " മന്ത്രി പറഞ്ഞു.

ഒരു ഭടൻ റാണിയെ കൂട്ടി വരാൻ പോയി.

റാണിയുമായി ഭടൻ തിരിച്ചെത്തി.

ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് ആദരവ് പ്രകടിപ്പിച്ചു.

മഹാറാണി മാധവി മതിവരാഭോഗിനി...

റാണിയെ കണ്ടു ഞാൻ മിഴിച്ചിരുന്നു...

നാല്പതു വയസ്സ് പ്രായം. വെളുത്ത നിറം. മുഖസൗന്ദര്യം കഷ്ടി. അല്പം ഉന്തിയ പല്ലുകൾ. തടിച്ച ശരീരം. കനത്ത മുലകൾ. കുറച്ചു തൂങ്ങിയതാണ്. കുറച്ച് ഉന്തിയ വയർ. അത് ബാലൻസ് ചെയ്യാനെന്നവണ്ണം പിന്നിലേക്ക് ഉന്തിയ ഉരുണ്ടു തടിച്ച കുണ്ടി. നല്ല അസ്സൽ വെടിലുക്ക്... മദാലസ...

" ഇതാണല്ലേ സാഹിത്യകാരൻ " രാജ്ഞി ചോദിച്ചു.

" അടിയൻ "

റാണി നാലു വലിയ ഗ്ലാസ്സുകളിൽ കോക്ടെയിൽ ഉണ്ടാക്കി.

ചിയേഴ്സ്