Chapter Title : രണം 3 [Vishnu]

ഒന്നും ചെയ്തില്ലലോ…”

“പോയ്‌ നോക്ക്…ഞാനില്ല…തൊടുന്നതൊക്കെ പ്രശ്നത്തിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത്…അടുത്ത പ്രശ്നം മേടിച് കൊണ്ടുവരാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല…”

അത് കേട്ടതും മാധവ് ഒന്നും പറയാതെ പുറത്തേക് നടന്നു കാര്യമറിയാൻ…കൂടെ നന്ദനും

അവിടെയെത്തിയതും ഒരു ആൾകൂട്ടമാണ് അവർ കണ്ടത്…അതും ശ്രുതിയുടെ ഫ്ലാറ്റിന് മുന്നിൽ..

അവർ രണ്ട് പേരും മുന്നോട്ടെക് കെട്ടിയപ്പോൾ കാണുന്നത് ഡോറിൽ ചാരി തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന ശ്രുതിയെ ആയിരുന്നു…

കൂടെ മുന്നിലായി നിന്നുകൊണ്ട് അവളോട്‌ ദേഷ്യപ്പെടുന്ന ഒരാളെയും…അവരുടെ പ്രായം തന്നെയേ കണ്ടാൽ തോന്നുകയുള്ളു…

“നിനക്കെന്താ വന്നാൽ…. കുറെ കാലം ആയില്ലേ ഇവിടെ ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്…മതി…ഞാൻ വീട്ടിൽ എല്ലാവരെയും അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട് നിന്നെയും കൂട്ടി വരാമെന്ന്.. നീ വന്നേ പറ്റു…”

അവൻ ദേഷ്യത്തിലതു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അവനെ നോക്കിയതുകൂടെയില്ല

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ…അശ്വിനു പോകാം…ഞാൻ വരുന്നില്ല…”

അത് കേട്ടതും അവൻ അവിടെ താഴെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പെട്ടി ദേഷ്യത്തിൽ ചവുട്ടി തെറിപ്പിച്ചു

“നിനക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാകില്ലേ…നിന്നെ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചു നിക്കാതെ കൊണ്ട് പോകാൻ എനിക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല…വേണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടാണ്…”

അവൻ ദേഷ്യത്തിൽ ഓരോന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൾ ഒന്നിനും മറുപടി കൊടുക്കാതെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു..

എന്നാൽ അവന്റെ ക്ഷമ നശിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു….

“നിനക്കൊരു വിചാരമുണ്ട്…നിനക്ക് പ്രായപൂർത്തിയായി അതുകൊണ്ട് ഇനി നമ്മൾ പറയുന്നത് കേൾക്കണമെന്നില്ലെന്ന്…

പണ്ടത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്ന് കുത്തിപ്പൊക്കി ഒരു പേപ്പർ ഉണ്ടാക്കിയാൽ മതി…കോടതി പോലും നമ്മുടെ കൂടെ നിന്നെ വിടും.. എന്താ അതാണോ വേണ്ടത്…”

അത് കേട്ടതും ശ്രുതി ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവനെ നോക്കി….

എന്നാൽ പെട്ടെന്നു മാധവ് ഇടയിലേക്ക് കേറി

“ബ്രോ…. ഒരു പെൺകുട്ടി അല്ലെ ഇവിടെ എല്ലാവരും കണ്ടു നിൽക്കുവാണ്…വെറുതെ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കണോ…നമുക്ക് സംസാരിച്ചു സോൾവ് ആക്കാം…”

അവൻ എന്നാൽ മാധവിനെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ചു നോക്കി

“നീ ആരാടാ…ഇതെന്റെ കുടുംബ കാര്യമാണ്…അതിൽ നിന്നെ പോലെ പുറത്തുനിന്നു ഒരുത്തൻ ഇടപെടണമെന്നില്ല…

അത് പറഞ്ഞു അവൻ മാധവിന്റെ തൊലിൽ പിടിച്ചു തള്ളി…മാധവ് ദേഷ്യത്തിൽ പറയാൻ നിന്നതും നന്ദൻ അവനെ തടഞ്ഞു

“ഡാ…. വെറുതെ കേറി കളിക്കല്ലേ…അവനെ കണ്ടില്ലേ…നല്ല ബോഡി ആണ്…ഇവിടെ ഇത്രേം ആൾകാർ ഉണ്ടായിട്ടും അവനീ കാണിക്കുന്നത് അതിന്റെ ധൈര്യത്തിൽ തന്നെയാണ്…അടങ്ങ്..