Chapter Title : രണം 5 [Vishnu]

അത് തുടച്ചില്ല…

ആദിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും അവളുടെ കൈ പിൻവലിച്ചില്ല…അത് ആദിയുടെ കയ്യിൽ കൊട്ത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു…അവൾ പോലും അറിയാതെ

“എനിക്ക് അറിയില്ല…ആരെയാണ് വിശ്വസിക്കേണ്ടത്…ആരെയാ സ്നേഹിക്കേണ്ടത്…അറിയില്ല..

എന്നെ…ആതിര അല്ലാതെ വേറെ ആരും…. എന്നോട് ഒരു തരി സ്നേഹം കാണിച്ചിട്ടില്ല…ബാക്കി ഉള്ളവർക്കു വേണ്ടത് എന്നെ ദ്രോഹിക്കുക മാത്രമാണ്…

അമ്മയോടുള്ള ദേഷ്യം തീർക്കാനുള്ള പാവ…. അത് മാത്രമാണ്…അവർക്ക് ഞാൻ…“

ബെഡിൽ കണ്ണുകളടച്ചു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറയുന്ന ശ്രുതിയെ ആദി നോക്കി ഇരുന്നു….

അവൾ അവന്റെ കൈ കൊട്ത്ത് പിടിച്ചത് അറിയാതെ ആണെങ്കിലും ആദി മാറിയില്ല…അവനും ആ കയ്യിൽ കോർത്തുപിടിച്ചിരുന്നു…

കുറച്ചു നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആദി അവളുടെ കവിളിലേ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു…ഒരു നിമിഷം ശ്രുതിക്ക് ശ്വാസം നിലച്ചുപോകുന്നത് പോലെയാണ് തോന്നിയത്….

“താൻ ചോദിച്ചില്ലേ…താൻ എന്തിനാ ജീവിക്കുന്നതെന്ന്…. ഇത്രേം കാലം വേദന മാത്രമല്ലെ തനിക് കിട്ടിയിട്ടുള്ളു…. ആ തനിക്ക്…സ്നേഹം കിട്ടിയാലോ…. ആരെങ്കിലും കൂടെയുണ്ടെന്ന് തോന്നിയാലോ..

ഇപ്പൊ ആതിര മാത്രം എന്ന് പറയാം…പിന്നീട് ആരെങ്കിലും വന്നാലോ…വേദന മാത്രമല്ല ശ്രുതി ജീവിതം…വേദന ഉണ്ടാകും…

ശരിക്കും തന്നേക്കാൾ വേദനയുള്ളവർ ഉണ്ടാകും…. അവരും മരിക്കാൻ ആണോ ശ്രമിച്ചു കാണാ…. ചിലർ ജീവിക്കാൻ തീരുമാനിക്കും…അവർക്ക് അതിനു ഒരു കാരണം ഉണ്ടാകും…. താനും ഒരു കാരണം കണ്ടെത്തിയാൽ.. തീരാവുന്നതേയുള്ളു…”

താൻ എല്ലാവരെയും അടുപ്പിക്കാതെയല്ലേ നിർത്തിയിരിക്കുന്നത്…. എന്ത് കാരണം ആയാലും…. ഇപ്പൊ തൊട്ട്…നിന്നിലേക് വരുന്ന ആൾക്കാരെ മനസ്സിലാക്കാൻ നോക്കിക്കൂടെ…. നോക്ക്…ജീവിക്കാനുള്ള കാരണം…അതിൽ നിന്നും കിട്ടും…”

അത് പറഞ്ഞു ആദി ചിരിച്ചപ്പോൾ അവളും ഒരു നിമിഷം അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നുപോയിരുന്നു…അവന്റെ വാക്കുകളിൽ…അലിഞ്ഞത് പോലെ…

“താൻ എന്തായാലും റസ്റ്റ്‌ എടുക്ക്…ആതിര വരും…തന്റെ കാര്യം എല്ലാം നോക്കാൻ നമ്മൾ മൂന്ന് ആണുങ്ങൾക്ക് ആകില്ലല്ലോ…”

അത് പറഞ്ഞു എഴുനേറ്റു അവൻ പുറത്തേക് നടന്നു.. എന്നാൽ ഡോറിന് അടുത്തെത്തിയതും അവൻ അവളെ നോക്കി

“താൻ ജീവനോടെ ഇരിക്കാൻ കാരണം ഞാൻ അല്ല…മാധവ് ആണ്….. അവന്റെ ആ ഡ്രോണും…അത് കൊണ്ട് അവനോടു കാണിച്ചോ…നന്ദി ആണേലും ദേഷ്യം ആണേലും…പാവമാ.. നീ തെറി പറഞ്ഞാലും അവൻ കെട്ടോളും.. “

അത് പറഞ്ഞു ഒരു ചിരിയോടെ ആദി പുറത്തേക് ഇറങ്ങി…. ഇതേ