Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 4 [സ്പൾബർ]

ഒരെന്ത്രത്തെ പോലെ ജീവിച്ച് തീരാൻ ഇനി തനിക്ക് മനസില്ല.
അതിന് എന്തെല്ലാം നഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വന്നാലും താനത് സഹിക്കും.
ഇവന് വേണ്ടി താനെന്തും സഹിക്കും.. എന്തും… തന്റെ ജീവനും, ജീവിതവും ഇനി ഇവന് വേണ്ടി മാത്രം..

“തമ്പുരാട്ടീ..ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞതല്ല… വരുമെന്ന് പറഞ്ഞാ ജീവനുണ്ടെങ്കി ഞാൻ വന്നിരിക്കും… ഇനി ഞാനെന്റെ തമ്പുരാട്ടിയെ ചതിക്കോ… ?
എന്റെ ജീവനല്ലേ ഈ കിടക്കുന്നേ…?”

മുരളി അവളുടെ തള്ളി നിൽക്കുന്ന ചന്തിയിൽ ഒറ്റയടി.

“ഹൗ… എനിക്ക് വേദനിച്ചൂ ട്ടോ…”

ചന്തി തടവിക്കൊണ്ടവൾ ചിണുങ്ങി.

“അയ്യോ,... വേദനിച്ചോ എന്റെ പൊന്നിന്…?
ഞാൻ തടവിത്തരാലോ…”

മുരളി അവളുടെ ചന്തികൾ ഉഴിഞ്ഞ് കൊടുത്തു. ചന്തികളുടെ വലിപ്പം അവനെ തരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഇപ്പോൾ വേണമെങ്കിൽ ഇവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം വലിച്ചൂരിയെറിഞ്ഞ് ആ ചന്തിപ്പാളികൾക്കിടയിലേക്ക്
മുഖം പൂഴ്ത്താം. തമ്പുരാട്ടിക്കത് സന്തോഷമേ ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ.. ഒരിക്കലും തന്നെ തടയില്ല.. തങ്ങളെ തടസപ്പെടുത്താൻ ഇങ്ങോട്ടാരും വരികയുമില്ല.

എന്നാലും ഇപ്പോഴത് വേണ്ട… അതിനുള്ള സമയമായിട്ടില്ല.
പെട്ടെന്ന് തമ്പുരാട്ടിയെ ഭോഗിച്ച് പൊടിയും തട്ടിപ്പോകാൻ തനിക്കാവില്ല. അത് മാത്രമല്ല തമ്പുരാട്ടി തന്നിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.
അവരെന്താണോ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.. അതവർക്ക് കൊതി തീരും വരെകൊടുക്കണം.

യമുനയുടെ കൊഴുത്ത ചന്തിയിറച്ചിയിൽ പൂഴ്ന്ന് കിടക്കുന്ന പാന്റീസിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക്ക് അവനൊന്ന് വലിച്ച് വിട്ടു. ടപ്പ് എന്ന ശബ്ദത്തിൽ അത് അവളുടെ ചന്തിയിൽ തന്നെ വന്നടിച്ചു.

“അപ്പോ, മോളേ… ഞാൻ പോയി വന്നാലോ…?”

പുളഞ്ഞ് കുത്തിപ്പോയി യമുന…
ആ വിളി അവളെ അലിയിച്ച് കളഞ്ഞു. പണ്ടെന്നോ അമ്മ വിളിച്ചതാണ് മോളേന്ന്. പിന്നെ ഇപ്പഴാണ് ആ വിളി കേൾക്കുന്നത്. അതും തന്റെ പകുതി പ്രായം മാത്രമുള്ള ഒരാൾ..
ഒന്നും മിണ്ടാതെ,അനങ്ങാതെ, കണ്ണും