Chapter Title : റേച്ചലും ടാർസനും [ശ്രേയ]
എനിക്ക് നല്ല അരിശം കേറി. മൊഴി എടുക്കാൻ വന്നാൽ ആ പണി എടുത്താൽ പോരെ. ഇത് വായിനോക്കലും പോരാഞ്ഞിട്ട് ടച്ച് ചെയ്യാനും തുടങ്ങി. അസ്സൽ പിടക്കോഴി തന്നെ. ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു.)
ടാർസൺ : താങ്ക്യൂ മാം…( ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ മറുപടി കൊടുത്തു )
( ? ബെസ്റ്റ് അത് അതിലും വലുത്. ഒരു ഇളക്കക്കാരി തൊട്ടപ്പോഴേക്കും ഇളിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ പെൺകോന്തൻ. പോരാത്തേന് അവന്റെ ഒരു "താങ്കു മാം". ഞാൻ അവനെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കുന്നത് കണ്ട് അവന്റെ ചിരി മാഞ്ഞു. എന്തേ എന്ന ഭാവത്തിൽ അവൻ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ ഒന്നും പറയാൻ നിക്കാതെ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. എന്റെ പിന്നാലെ മറ്റുള്ളവരും
അപ്പോഴേക്കും അപ്പന് ബോധം വന്നിരുന്നു എസ്ഐ അപ്പനുമായി സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
എസ് ഐ : എന്തായെടോ മൊഴിയെടുത്ത് കഴിഞ്ഞോ?
ലേഡി ഓഫീസർ: യെസ് സർ. ദേഹോപദ്രവവും ബലാൽസംഗത്തിനുള്ള ശ്രമവും നടത്തിയിട്ടുണ്ട് . സാക്ഷിയും ഉണ്ട്. കുറഞ്ഞതൊരു അഞ്ചു വർഷം എങ്കിലും അകത്ത് കടക്കാനുള്ള വകുപ്പുണ്ട്.
എസ് ഐ : പക്ഷേ മാത്യൂസ് പറയുന്നത് അങ്ങനെയൊന്നും നടന്നിട്ടേ ഇല്ലെന്നാ.
അപ്പൻ : സത്യമാ സാറേ പറയുന്നേ. എന്റെ കൊച്ചിനോട് ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുമോ? ഞാൻ വേണേ ആ ബൈബിളിൽ തൊട്ട് സത്യം ചെയ്യാം സാറിനോട്. മാത്യൂസ് ചെറ്റത്തരം കാണിക്കേല.
കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കങ്ങോട്ട് പെരുവിരലിന്ന് അരിച്ചുവന്നു. ഓർമ്മവച്ച നാൾ മുതൽ സഹിക്കുന്നതാ ഇയാളുടെ കുത്തു വാക്കുകളും പിഴച്ചു പെറ്റവൾ എന്ന വിളിയും. ടാർസൻ കൊടുത്തത് കുറഞ്ഞുപോയെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
എസ് ഐ : അപ്പോ ഈ നടു ഒടിഞ്ഞ മേശയും പൊട്ടിയ അക്വേറിയവും ഒക്കെ എന്താടാ?
അപ്പൻ : സാറിനോട് ഞാൻ സത്യം പറയാം. അല്പം കുടിച്ചിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ ഒരു പരവേശത്തിൽ ബാലൻസ് തെറ്റി തട്ടിമറിഞ്ഞ് പോയതാണ് അക്വേറിയം. പിന്നെ മേശയുടെ കാല്, എന്റെ പൊന്ന് സാറെ അത് പണ്ടേ ഒടിഞ്ഞതാ. ആശാരിയെ വിളിക്കാൻ കാശില്ലാത്തത്കൊണ്ട് അങ്ങനെ കിടക്കുന്നതാ.
സന്ദർഭത്തിന് അനുസരിച്ച് ഇത്രയും പെട്ടെന്ന് നുണ പറയാനുള്ള അപ്പന്റെ കഴിവ് ഓർത്ത് ഞാൻ
💬 Comments
View all comments