Chapter Title : റേച്ചലും ടാർസനും [ശ്രേയ]

എനിക്ക് ഒരു ആശ്വാസം. അവന് ഞാനും.

മമ്മി : എന്തെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ പറ ഇപ്പത്തന്നെ കെട്ടിത്തുടങ്ങി ചത്ത കളയാനാ.

ഞാൻ : ചവാൻ ആയിട്ടില്ല കേട്ടോ. ഇത്രയും കാലം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. മമ്മി ഇത്രേം പറഞ്ഞു തന്ന സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ ഒന്ന് ആലോചിക്കട്ടെ ഇനി അവനെ എങ്ങനെ കാണണമെന്ന്.

ഇപ്രാവശ്യം പുറത്ത് ശെരിക്കും അടി കിട്ടി.

ഞാൻ : പ്ലീസ്. തല്ലല്ലേ ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ…

മമ്മി വീണ്ടും ഒന്നുടെ തരാൻ ഓങ്ങിയപ്പോഴേക്കും പുറത്ത് കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.

ഞാൻ : ദേ മമ്മിടെ കാമുകൻ വന്നു. പോയി സ്വീകരിക്ക്.

മമ്മി : അയാൾ ഈ കോലത്തിൽ നിന്നെ കണ്ടുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ നിന്റെ പിന്നാലെ ആയിരിക്കും

ആ ഒരു കെണി ഞാൻ ഓർത്തതെ ഇല്ല. ഞാൻ വേഗം ബാത്‌റൂമിൽ ഓടി കേറി കതകടച്ചു. ഡോക്ടർ പോയ ശേഷം പുറത്തിറങ്ങുന്നതാണ് നല്ലത്. ഇല്ലെങ്കിൽ അയാൾ കണ്ണുകൊണ്ട് ചോര കുടിക്കും. പുറത്ത് അവർ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. ഒന്നും വെക്തമായി കേൾക്കുന്നില്ല. കാറിൽ നിന്ന് സാധനങ്ങൾ ഇറക്കുകയാണെന്ന് മനസിലായി. ബാത്‌റൂമിൽ ആയത് നന്നായി ഇല്ലെങ്കിൽ സഹായിക്കേണ്ടി വന്നേനെ ??

ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് ഞാൻ മമ്മി പറഞ്ഞ കാര്യം ആലോചിച്ചു. "ചില നേരത്തെ ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹപ്രകടനം കാണുമ്പോൾ അങ്ങനെ തോന്നാറുണ്ട്." ഇതാണ് മമ്മി പറഞ്ഞ ഡയലോഗ്. മമ്മിക്ക് അങ്ങനെ സംശയം തോന്നാൻ മാത്രം ഏത് രീതിയിലാ ഞാൻ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചത് ?? ചില കൗമാര ചാപല്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്നത് ശെരി തന്നെ. എന്നാൽ അതൊന്നും ആരും കാണുന്ന വിധത്തിൽ ആയിരുന്നില്ല. 2 വയസ്സ് മാത്രം വെത്യാസം ഉള്ളത് കൊണ്ട് എന്റെയും അവന്റെയും ശരീരമാറ്റങ്ങൾ എന്നും പരസ്പരം ഒരു കൗതുകം ഉണർത്തിയിരുന്നു. അവൻ sslc എത്തുന്നത് വരെ എന്നേക്കാൾ ചെറിയ പയ്യൻ ആയിരുന്നു. 10 പകുതി ആയപ്പോഴേക്കും ഇരുന്ന് എഴുന്നേൽക്കുന്ന പോലെ ആയിരുന്നു അവന്റെ വളർച്ച. ടാർസന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് എന്നെ കമന്റ്‌ അടിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തെ പ്രധാന കോഴികൾ ഒക്കെ ഒന്ന് പരുങ്ങലിൽ ആയി. ?. നരുന്ത് പൊലിരുന്ന ചെക്കൻ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് പന പോലെ