Chapter Title : രേണുകേന്ദു 1 [Wanderlust]

ചെയ്യും.

ആദിയുടെ മനസ്സിൽ രേണുവിനോടുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ മൊട്ടുകൾ വിരിഞ്ഞുതുടങ്ങിയെന്നാണ് ആരതി കരുതിവച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഇവരാരും മനസിലാക്കാത്ത വലിയൊരു കള്ളം ആദിയുടെ മനസ്സിൽ വർഷങ്ങളായി ഉറങ്ങികിടപ്പുണ്ട്. അതിലേക്കുള്ള വഴി വൃത്തിയാക്കിയെടുക്കുകയാണ് അവൻ.

ഒരുമാസത്തെ പ്രവർത്തികൾക്ക് ശേഷം കടയുടെ ഉദ്ഘാടനം ഭംഗിയായി നടന്നു. പക്ഷെ അന്ന് വൈകുന്നേരം കൃഷ്ണന്റെവക നല്ലൊരു തെരുവുനാടകം കടയ്ക്കുമുന്നിൽ അരങ്ങേറി. ഇന്ദുവിനെ എന്തിനാ ഇതിന്റെകൂടെ കൂട്ടിയതെന്നും പറഞ്ഞു അയാൾ അവിടെകിടന്ന് ബഹളംവച്ചു. അവസാനം ലളിത കൃഷ്ണനെ കാര്യങ്ങൾപറഞ്ഞു മനസിലാക്കി വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. വീട്ടിലെത്തിയ കൃഷ്ണൻ ആകെ വല്ലാതായതുപോലെ തോന്നി..

: എന്താടാ നിനക്ക് വയ്യേ.. എന്തോപോലെ ഉണ്ടല്ലോ കണ്ണും മുഖവുമൊക്കെ

: അവൾ എന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാ… ഞാനില്ലെങ്കിലും ജീവിക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് കാണിക്കാനുള്ള പണിയാണ് ഇതൊക്കെ. ചേച്ചിയും പോയി അവളുടെ കൂടെ കൂടിയില്ലേ

: ഡാ.. നീ എന്റെ കയ്യീന്ന് വാങ്ങിക്കും. ആരാടാ നിന്റെ ആയിഷ. നിനക്കൊരു മോളില്ലേ. അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ലേ രേണുവിനെ നിനക്ക്, ആ കൊച്ചും നിന്റെ ഭാര്യയും എങ്ങനാ ജീവിക്കുന്നതെന്ന് അറിയോ. അവളുടെ ചേട്ടന്റെ ആട്ടും തുപ്പും കേട്ട് കഴിയേണ്ടവളാണോ ഇന്ദു. അവളുടെ വീട്ടുകാരെ പിണക്കി നിന്റെ കൂടെ വന്നതല്ലേ. നീയെന്നിട്ട് ഏതോ ഒരുത്തി കുണ്ടികുലുക്കി വന്നപ്പോ സകലതും മറന്ന് സേവിക്കാൻ പോയിരിക്കുന്നു…

: ചേച്ചി… ഏതോ അവളല്ല ആയിഷ.. അതൊന്നും എന്നോടിപ്പോ ചോദിക്കണ്ട. ഞാൻ ഇങ്ങനൊക്കെ ആയിപ്പോയി. എന്റെ മോൾക്കുള്ളത് ഞാൻ എന്തായാലും കൊടുക്കും. അതൊന്നും ആരും കൊണ്ടുപോവില്ല.

: നീ നിന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ ജീവിക്ക്. നിന്റെ മോളുടെ ഭാവി നീയായിട്ട് തകർക്കരുത്. അങ്ങനെയെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായാൽ, നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും.

: ഞാനായിട്ട് ഒരു പ്രശ്നത്തിനും പോവില്ല. അവള് കട നടത്തുവോ, ജോലിക്ക് പോകുവോ എന്തുവേണേലും ആയിക്കോട്ടെ.

: എടാ കൃഷ്ണാ.. മതിയെടാ, ഞാൻ സംസാരിക്കാം ഇന്ദുവിനോട്, പക്ഷെ നീ ഇനി മറ്റവളുമായി ഒരു ബന്ധവും പാടില്ല. സമ്മതിച്ചോ

: അതൊന്നും ശരിയാവില്ല… അവളുടെ ചൊൽപ്പടിക്ക് നിൽക്കാനൊന്നും എന്നെ കിട്ടില്ല. എന്റെയുള്ളിലുള്ള വിഷമം ആരോടും പറയാൻ വയ്യാതെ നീറിയാണ് ഞാൻ ജീവിക്കുന്നത്. അതൊന്നും തല്ക്കാലം ചേച്ചിയോട് പറയാൻ നിർവാഹമില്ല.. ഇനിയൊന്നും എന്നോട് ചോദിക്കണ്ട…