Chapter Title : രേണുകേന്ദു 1 [Wanderlust]

ഉറക്കമാണ്. രേണു ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ആദിയെ ഒളികണ്ണിട്ട് നോക്കുന്നത്  കാണുന്നുണ്ട്..

: എന്താടി ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്…

: അതാണല്ലോ ശീലം… മാറി വരാൻ കുറച്ചു ടൈമെടുക്കും മാഷേ

: ഇനിയിപ്പോ  ഇന്ദൂട്ടിയെ പേടിക്കണ്ടല്ലോ… നൈസായിട്ട് പറത്തി വിട്ടില്ലേ..

: പാവം അമ്മ… ഈ ഈ കുരങ്ങനെ വല്ലാതെ വിശ്വസിച്ചുപോയി ഈയടുത്തായിട്ട്

: എന്നിട്ട് നിനക്കും അമ്മയ്ക്കും ദോഷമൊന്നും വന്നില്ലല്ലോ

: അതും ശരിയാ…

: മതി മതി.. അധികം പറയണ്ട.. ബാക്കിൽ ഒരാളുള്ളത് മറക്കണ്ട

: ഉം…. അല്ല ഏട്ടൻ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചുപോകുന്നുണ്ടോ

: ഇന്ന് വേണേൽ ഇന്ന് പോകാമായിരുന്നു…പക്ഷെ നമുക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ തീർക്കാനില്ലേ ഇവിടെ

: ഇന്നലെ അയച്ച മെസ്സേജ് എന്തായി… സംഭവം നടക്കുമോ

: നീ ഒന്ന് ക്ഷമിക്ക് പെണ്ണേ.. വീട്ടിലെത്തട്ടെ. അവിടെയല്ലേ നമ്മുടെ സെർവർ ഇരിക്കുന്നത്

: ഇങ്ങനൊക്കെ ആൾക്കാർക്ക് പണികൊടുക്കാം അല്ലെ…  പറ ഇതുപോലെ എത്ര പെൺപിള്ളേരുടെ ഫോൺ ചോർത്തിയിട്ടുണ്ട്

: എന്റെ പൊന്നോ… നീ വേണ്ടാത്തതൊന്നും പറയല്ലേ. അകത്തുപോകുന്ന കേസാ

: ഉം…..നമ്മൾ എപ്പോഴാ വീട്ടിലെത്തുക

: നല്ല ദൂരം ഓടാനുണ്ട്. എന്തായാലും സന്ധ്യയാവും. അതുപോട്ടെ നീ എവിടാ നിക്കുന്നേ

: അമ്മൂമ്മയെ വിട്ടിട്ട് നമ്മൾ നേരെ നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകും

: നമ്മുടെ വീടോ… അതേത് വീട്

: അമ്മയ്ക്ക് അച്ഛനെത്തന്നെ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു വാശിപിടിക്കാൻ അറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്കും അറിയാം ഏത് കോന്തനെയാ കെട്ടേണ്ടതെന്ന്.. അയാളുടെ വീട്ടിലേക്ക്

: അതിന് നിന്റെ അമ്മയെ ഞാൻ വളച്ച് കുപ്പിയിലാക്കിയില്ലേ… ഇനി എന്താ കെട്ടിച്ചുതന്നാൽ

: ഉയ്യോ പതുക്കെ പറ… അമ്മൂമ്മ കേൾക്കും. ഇത്രയും വർഷങ്ങളായി ആരും അറിയാതെ കൊണ്ടുനടന്ന ബന്ധമാ… കുളമാക്കല്ലേ എന്റെ ബുദ്ദൂസേ

: ഇനി ഒരുമാസം നമുക്ക് അടിച്ചു പൊളിക്കണം… എന്നിട്ടേ ഞാൻ പോകൂ

: ദുഷ്ടൻ, എന്നെയുംകൂടി കൊണ്ടുപോടാ ഏട്ടൻ പട്ടീ

: ഇന്ദൂട്ടി മോളെ എന്റെ കൈപിടിച്ച് ഏൽപ്പിക്കട്ടെ അപ്പൊ കൊണ്ടുപോകാം ട്ടോ..

സന്ധ്യയോടെ വീട്ടിലെത്തിയ ആദിയും രേണുകയും നേരെപോയത് ആദിയുടെ മുറിയിലേക്കാണ്. കമ്പ്യൂട്ടർ തുറന്ന് ആദി എന്തൊക്കെയോ കുത്തികുറിച്ചശേഷം രേണുവിനെനോക്കി…

: ഇത് എനിക്ക്