Chapter Title : രേണുകേന്ദു 2 [Wanderlust]

കാണാൻ പറ്റുകയെന്നറിയില്ലല്ലോ. രാവിലെ വീട്ടിൽനിന്നിറങ്ങിയ ആദി രേണുവിനെയും കൂട്ടി നേരെപോയത് ഹോട്ടലിലേക്കാണ്. രാവിലത്തെ കാപ്പികുടി കഴിഞ്ഞശേഷം രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഓരോ സിനിമയും കണ്ട്, ഷോപ്പിങ്ങും കഴിഞ്ഞ് സന്ധ്യയോടെ ബീച്ചിലെ സൂര്യാസ്തമനവും കണ്ടാണ് മടങ്ങിയത്. ഹോസ്റ്റലിന്റെ മുന്നിൽ രേണു കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആദിയുടെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു.

: ഹലോ സാറേ… ഇതെന്താ പറ്റിയേ.. ആദ്യായിട്ടാണോ എന്നെവിട്ടു പോകുന്നത്.

: എന്നാലും എന്തോപോലെ… ഇനി നീ തനിച്ചല്ലേ. അമ്മായിയും ഇല്ലല്ലോ

: അതാണോ ഇപ്പൊ വലിയ കാര്യം… ഏട്ടൻ സമാധാനത്തിൽ പോയിട്ട് വാ.. പിന്നെ വരുമ്പോ ഒരു പത്തുപവനിൽ കുറയാത്ത മാലയും താലിയും വാങ്ങിയിട്ട് വന്നാൽമതി കേട്ടോ

: പോടി കാന്താരീ… നിന്റെ അമ്മയെക്കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിക്കാൻ നോക്ക് ആദ്യം

: നേരിട്ട് പോയി സമ്മതിപ്പിച്ചാൽ മതി…

: അതേ… ഇന്ന് ഇവിടെ നിക്കണോ… വാ എന്റെകൂടെ, ഇന്നൊരു രാത്രി വീട്ടിൽ നിൽക്കാം

: അയ്യട കള്ളാ.. എന്നിട്ട് എന്റെ അമ്മിഞ്ഞയിൽ പിടിച്ചമർത്താനല്ലേ.. മോൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയാൽമതി…

: ഇനി ഇപ്പോഴൊന്നും കാണാൻ പറ്റില്ലേ… ഇന്നുകൂടിയേ ഉള്ളു

: അത് ഞാൻ സഹിച്ചു… മോൻ പോകാൻ നോക്ക്

വിഷമത്തോടെ ആദി പോകുന്നതുംനോക്കി രേണു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈവീശി. കണ്മുന്നിൽ നിന്നും ആദി മറഞ്ഞതോടെ അവളുടെ കണ്ണുനീർ പൊട്ടിയൊഴുകി. സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ പ്രാണനെ യാത്രയാക്കാൻ അവൾ പിടിച്ചുവച്ച സങ്കടങ്ങളൊക്കെയും പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. രേണുവിന് അറിയാം ഇന്ന് ആദിയുടെ കൂടെപോയാൽ രാത്രി മുഴുവൻ അവൻ അവളെയും കെട്ടിപിടിച്ചു കരയുമെന്ന്. അത് കണ്ടുനിൽക്കുന്നതിലും ബേധം രണ്ടിടങ്ങളിൽ കഴിയുന്നതാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിക്കാണും.

………………………

നീണ്ട യാത്രയ്ക്കുശേഷം ആദി വീണ്ടും