Chapter Title : രേണുകേന്ദു 2 [Wanderlust]

കണ്ടുകൊണ്ട് ചായ കുടിക്കാം…

ആദി കൈപിടിച്ച് വലിച്ചപ്പോഴേക്കും ഇന്ദു താനെ എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ പിറകെ ചായഗ്ലാസുമായി നടന്നു. അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല തനിക്കെന്തുപറ്റിയെന്ന്. യാന്ത്രികമായി എല്ലാം ചെയ്യുന്നതുപോലൊരു തോന്നൽ. ആദിയുടെ സ്പർശം തന്നെ ഏതോ മായാലോകത്തെത്തിച്ചപോലൊരു തോന്നലിൽ ഇന്ദു അവനെത്തന്നെ നോക്കി നടന്നു. ബാൽക്കണിയിൽ രണ്ടു കസേരകളിലായി ഇരിപ്പുറപ്പിച്ച അവർക്കുമുന്നിൽ സൂര്യൻ പൊൻപ്രഭ ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട് അസ്തമിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്. ആദിയുടെ അടുത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഏതോ കാന്തിക വലയത്തിൽ പെട്ടുപോയോ എന്ന തോന്നലാണ് ഇന്ദുവിന്റെയുള്ളിൽ. തന്റെ വിശ്വസ്തനും, രക്ഷകനും ഉപദേശകനും എല്ലാം ആദിയാണ്. ഇതുവരെ സ്വപ്നം കാണാത്തൊരു ജീവിതം സാധ്യമാക്കിയതും ആദിതന്നെ. ജീവിതത്തിൽ തളർന്നുപോയ അവസരത്തിൽ കൈപിടിച്ച് കയറ്റിയ ആളോടുള്ള ആരാധനയാണോ ഇത്.. ഇന്ദു അവനെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു

: ഹലോ ഇന്ദൂട്ടി…. ഇതെന്താ എന്നെ ആദ്യമായിട്ട് കാണുവാണോ, കുറേനേരമായല്ലോ ഇങ്ങനെ നോക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്

പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിയ ഇന്ദു വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു അവനോട് മറുപടി പറയാൻ.

: ഞാൻ ചുമ്മാ… പിന്നെ, യാത്രയൊക്കെ എങ്ങനെ

: എന്റെ അമ്മായിപെണ്ണേ ഇത് നേരത്തെ ചോദിച്ചതല്ലേ… ഇന്ദൂട്ടി ഈ ലോകത്തൊന്നും അല്ലേ… വല്ല സായിപ്പിനെയും സ്വപ്നംകണ്ടോണ്ട് ഇരിക്കുവാണോ

: പോടാ…. നമുക്ക് സായിപ്പൊന്നും ശരിയാവില്ല.

: എന്ന വേണ്ട… പിന്നെ ആരാ ശരിയാവുന്നത്

: കിട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നിന്നെ പോലെ നല്ല മനസുള്ളവരെ കിട്ടണം… എനിക്ക് കിട്ടിയത് കണ്ടില്ലേ

: ഞാൻ ഫ്രീയാണ് കേട്ടോ….

: അയ്യടാ… ചെക്കന്റെ ഒരു ആഗ്രഹം കണ്ടില്ലേ

: അമ്മായിയല്ലേ മുന്നേ പറഞ്ഞത് ഞാൻ ചിന്തിച്ചാലും കുഴപ്പമില്ലെന്ന്..

: എന്നുവച്ച്… ഞാൻ നിന്റെ മാമന്റെ ഭാര്യയല്ലേ

: അതൊക്കെ പണ്ട്… ഇപ്പൊ ഞാൻ