Chapter Title : രേണുകേന്ദു 2 [Wanderlust]

പറ. നമുക്ക് പുലരുവോളം സംസാരിക്കാം

ഇതുംപറഞ്ഞ് ഇന്ദു ആദിയെനോക്കി ചരിഞ്ഞുകിടന്നു. അവളുടെ നിശ്വാസം ആദിയുടെ കഴുത്തിൽ ചെന്നുവീഴുന്നത് അവനറിഞ്ഞു. ആദിയും ചരിഞ്ഞുകിടന്ന് നിലാവെളിച്ചത്തിൽ തെളിയുന്ന ഇന്ദുവിന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി. ഇന്ദു തന്റെ കവിളുകൾ അല്പം വിടർത്തികൊണ്ട് ചുണ്ടുകളിൽ മന്ദഹാസം പൊഴിച്ചു. ആദിയുടെ കണ്ണുകളിലെ അമ്പരപ്പ് ഇനിയും മാറിയില്ല. ഇത് സ്വപ്നമാണോ.

: ആദീ.. എന്തായിങ്ങനെ ആലോചിക്കുന്നേ

: അല്ല ഇത് ശരിക്കും ഉള്ളതാണോ അതോ സ്വപ്നമാണോ

: അപ്പൊ സ്വപ്നത്തിൽ ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു അല്ലെ

: അയ്യോ.. അങ്ങനല്ല.. പക്ഷെ

: ഉം.. പറ. പോരട്ടെ

: അമ്മായീ ഞാൻ..

: എട കള്ളാ.. ഇവിടെ നടക്കുന്നതൊന്നും ആരോടും പറഞ്ഞേക്കല്ലേ മോനേ. പിന്നെ ഞാൻ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല

: അമ്മായിക്ക് ദോഷംവരുന്നത് എന്തെങ്കിലും ഞാൻ ചെയ്യുമോ..

: എന്ന പറ… നിന്റെയുള്ളിൽ എന്തോ കള്ളത്തരമുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ നീയെന്തിനാ ഇത്ര പേടിച്ചുകൊണ്ട് കിടന്നത്.. ഇനി നിന്റെ മാലാഖയെങ്ങാൻ അറിഞ്ഞാലോ എന്നുകരുതിയിട്ടാണോ

: അതൊന്നുമല്ല

: എന്ന അതുപോട്ടെ… നീ നിന്റെ മനസിലുള്ള പെണ്ണിനെക്കുറിച്ച് പറ.. അവളെങ്ങനാ കാണാൻ

: അതൊന്നും പറ്റില്ല

: എന്ന നീ എന്തെങ്കിലും ആക്ക്.. ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുവാ

പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് ഇന്ദു പറഞ്ഞു. തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നിരുന്നു. ചുണ്ടുകൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. കണ്ണുകൾ രണ്ടും ഒരുകോണിലേക്കാക്കി ആദിയുടെ വിളികേൾക്കാൻ അവൾ കാതോർത്തിരുന്നു. നിശബ്ദതയിൽ ആദിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുന്നത് ഇന്ദുവിന്റെ കാതുകളെ പുളകംകൊള്ളിച്ചു.

: അമ്മായീ….

: ഉം… ( മനസ്സിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ദു അൽപ്പം സ്വരം കടുപ്പിച്ചു മൂളി)

: