Chapter Title : ഋതം [കൊമ്പൻ]
ഇരുണ്ട ബസ്സിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ സംഭവങ്ങളുടെ മുഴുവൻ ക്രമവും എന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു. മീറ്റിംഗിനായി ഡൽഹിയിലെത്താനുള്ള എന്റെ ശ്രമങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു അടയാളമായിരുന്നോ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. ഏതെങ്കിലും ഘട്ടങ്ങളിൽ എനിക്ക് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ - ഫ്ലൈറ്റ് റദ്ദാക്കലിനുശേഷമോ, ഹൈവേ ട്രാഫിക്കിന് ശേഷമോ, അപകടത്തിന് ശേഷമോ, അല്ലെങ്കിൽ ബസ്സിൽ കയറി അപകടകരമായതായി കാണപ്പെടുന്ന ഭീഷണിയെ കണ്ടതിനുശേഷമോ കാര്യങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായി മാറുമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഞാൻ അതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ ഇരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇവിടെയിപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കേണ്ടി വന്നത് !.
എന്റെ നിരപരാധിയായ സുന്ദരിയായ ഭാര്യ ഗുരുജിയെന്ന കൊള്ളക്കാരന്റെ പിടിയിലാവില്ലായിരുന്നു. പുതപ്പിനടിയിലെ ഗുരുജിയുടെ കൈകളുടെ ചലനങ്ങൾ ശരിക്കും തിരക്കിലായിരുന്നു. അവിടെ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലുമാകുന്നില്ല . സ്മൃതി നേരിടുന്ന അപമാനം മൂലം കുറച്ചുനേരമായി ഞാൻ അവളെ നോക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. പക്ഷെ കഴിഞ്ഞില്ല , ഞാൻ അവളെ നോക്കിപ്പോയി. സ്മൃതിയും ഗുരുജിയും llama natural wool കൊണ്ട് നിർമ്മിതമായ അവൾക്കേറെ പ്രിയപ്പെട്ട ആ പുതപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ ആയിരുന്നു. എനിക്ക് ഗുരുജിയുടെ മുഖമോ സ്മൃതിയുടെ മുഖമോ ഇപ്പോൾ ഒട്ടും കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ വണ്ടിയുടെ കുലുക്കവും അപ്രതീക്ഷിതമായ കാറ്റും കൂടെ ആയപ്പോൾ ആ ചലങ്ങൾക്ക് ഒത്തു ഇരുവരെയും പുതച്ച പുതപ്പ് ഊർന്നു വീണു…..
സ്മൃതിയുടെ വെളുത്ത സുന്ദരമായ മുഖം ജനാലയ്ക്കു നേരെ കമ്പിയിൽ അമർത്തി ഗുരുജി അയാളുടെ കറുത്ത കട്ട താടിയുള്ള മുഖം കൊണ്ട് സൗമ്യമായി ചുംബിക്കുകയായിരുന്നു.
ആ കാഴ്ച …..എന്റെ വയറിനു നേരെ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കത്തി എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കയറുന്നതായി എന്നെ തോന്നിപ്പിച്ചു, ഇരുട്ടിൽ
💬 Comments
View all comments