Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 13 [Jhon Clinton]

ഞാനും അവനുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ഓർമ്മകൾ ആയിരുന്നു…

അറിയാതെ വീണ്ടും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുടങി…

“എന്താ മാഷേ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നെ…ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഒന്നും വരുന്നില്ലേ”

മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്ന മായ ആണ് അത്…
എന്റെ മുഖത്തെ സങ്കടം അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി…

ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു അപ്പോഴേക്കും അവൾ എന്റെ അരികിൽ എത്തിയിരുന്നു…

“എന്താ അഭി എന്ത് പറ്റി…എന്താ കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നെ..”

ഞാൻ മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തി…

“ഒന്നുല്ലെടി… കണ്ണിൽ എന്തൊ പോയി…..”

ഞാൻ താഴേക്കു നോക്കി ഇരുന്നു കണ്ണ് തുടച്ചു
പെട്ടെന്ന് അവളുടെ വിരലുകൾ എന്റെ താടിയിൽ തൊട്ടു…എന്നിട്ട് എന്റെ മുഖം പതിയെ ഉയർത്തി…

അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്നിൽ ഒന്ന് കോർത്തു നിന്നു

“നമ്മൾ തമ്മിൽ കുറച്ചു ദിവസത്തെ പരിജയം മാത്രമേ ഉള്ളെങ്കിലും…നിന്റെ മുഖം ഒന്ന് വാടിയാൽ എനിക്ക് മനസ്സിലാവും ”

അവൾ വിരലുകൾ എന്റെ കവിളിലൂടെ തലോടി…

“എന്നോട് പറയാൻ പാട്ടുന്നതാണേൽ പറ അഭി
..”

അവളുടെ സൗമ്യ മായ ശബ്ദത്തിലുള്ള ആ വാക്കുകൾ എന്നെ പെട്ടെന്ന് അലിയിച്ചു കളഞ്ഞു…

ഞാൻ എന്റെ മുഖം അവളുടെ വയറിനോട് ചേർത്ത് വച്ചു…എന്നിട്ട് രണ്ടു കൈകൊണ്ടും അവളെ എന്നിലേക്കു ചേർത്ത് പിടിച്ചു…ഉള്ളിലെ സങ്കടം എല്ലാം പതിയെ കനം കുറയുന്ന പോലെ എനിക്ക് തോന്നി …

അവൾ വിരലുകൾ കൊണ്ടു പതിയെ എന്റെ മുടികളിൽ തലോടികൊണ്ടിരുന്നു…എന്നിട്ട് നേരെ എന്റെ ഒരു വശത്തായി ബെഡിൽ ഇരുന്നു…

ആ മുറിയിലെ ശാന്തതയിൽ എന്റെ ഏങ്ങൾ മാത്രം പതിയെ മുഴങ്ങി…

ഞാൻ എബിന്റെ കാര്യം അവളോട്‌ മുഴുവൻ  പറഞ്ഞു കൊടുത്തു…അതെല്ലാം വളരെ ശ്രെദ്ധയോടെ അവൾ കേട്ടിരുന്നു…

എല്ലാം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ ശേഷം അവൾ എന്റെ മുഖം അവളുടെ മാറിലേക്ക് ചേർത്ത് വച്ചു…എന്നിട്ട് എന്നെ പതിയെ തലോടി സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…

എത്ര നേരം ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു എന്നറിയില്ല…എന്തൊ മനസ്സിന് ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഈ സാമീബ്യം ഒരുപാട് സമാധാനം നൽകുന്ന പോലെ…

“അഭി വാ എഴുന്നേക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കേണ്ടെ?…”

അവൾ എന്റെ മുഖം ഒന്ന് അവളിൽ നിന്നും ഉയർത്തി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു…

“എനിക്കിപ്പോ വേണ്ടെടി…വിശപ്പില്ല”