Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 24 [JHON CLINTON]
അവരെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് വാരിപ്പുണരണം എന്ന് ഉള്ളിൽ നിന്നാരോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാൻ എങ്ങനെയോ സംയമനം പാലിച്ചു.
ആ ചിന്തകളെയൊക്കെ വലിച്ചുപിടിച്ച് ഞാൻ ഐസ് പോലെ ആന്റിയുടെ കൈക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി നിന്നു.
ഇവർക്കെന്താ എന്നെ വിടാൻ ഉദ്ദേശമില്ലേ…?
ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ…
“ആന്റി…”
“മ്മ്മ്…”
ഞാൻ വിളിച്ചതൊന്നും ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത പോലെ അവർ ഒന്ന് കനപ്പിച്ച് മൂളി.
ഓഹ്… അതും ഉണ്ടല്ലേ…
“മമ്മി…”
അത് കേട്ടതും മമ്മി പതിയെ തല ഉയർത്തി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ ശരിയാവും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല…”
“അതെന്താ…?”
ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ അവരുടെ ചോദ്യം.
“ആരേലും കണ്ടാൽ തെറ്റി ധരിച്ചാലോ … അതോണ്ട് ജസ്റ്റ് ഒന്ന്…”
ഞാൻ അതും പറഞ്ഞ് ഒന്ന് വിട്ടുമാറാൻ നോക്കിയതും അവർ എന്നെ കൂടുതൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.
“അതൊന്നും എനിക്ക് പ്രോബ്ലം അല്ലല്ലോ…?”
കുസൃതി നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെയാണ് അവർ പറഞ്ഞത്.
നിങ്ങൾക്ക് അല്ലല്ലോ പ്രശ്നം… എനിക്കല്ലേ!
ഇതെങ്ങാനും എന്റെ പത്നി വന്ന് കണ്ടാൽ ഉണ്ടല്ലോ…
പിന്നെയും കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.
അവസാനം മമ്മി എന്നെ വിട്ടുമാറി.
ഹാവൂ…
ഇപ്പോഴാണ് ശരിക്കൊന്ന് ശ്വാസം എടുത്തത്.
“എന്താടാ ഇങ്ങനെ കിടന്ന് കിതക്കുന്നെ…?”
മുഖത്തെ ആ കുസൃതി ചിരിക്ക് ഒരു മാറ്റവുമില്ല.
“ഏയ്… ഒന്നുല്ല…”
“നിന്നോട് ഞാൻ എന്നാ വരാൻ പറഞ്ഞത്?”
എന്റെ കയ്യിൽ പിടിത്തമുറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മമ്മി ചോദിച്ചു.
“അത്… ഒരു ഒഴിവ് കിട്ടണ്ടേ…”
“അതിന് നിനക്ക് എന്താ അവിടെ പണി?”
ഞാൻ ഒന്ന് ഇളിച്ചു കാണിച്ചു…
“സത്യം പറഞ്ഞോ നീ പേടിച്ചിട്ടല്ലേടാ ഇങ്ങോട്ട് വരാതിരുന്നേ…?”
“പേടിയോ…?”
ഞാൻ അറിയാതെ
💬 Comments
View all comments