Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 25 [JHON CLINTON]

“ഞാനും പറഞ്ഞു അവളോട്‌ ഞാൻ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കാം എന്ന്‌…അപ്പൊ അവൾ എന്താ പറഞ്ഞത് എന്ന്‌ അറിയോ…”

എന്റെ മുഖം തിരിച്ചു കണ്ണിലേക്കു നോക്കി ചേച്ചി പറഞ്ഞു…

“അവൾക്കു നിന്റെ കൂടെ തന്നെ പഠിച്ചാ മതിയെന്ന്…ഇല്ലെങ്കി അവൾക്കു പഠിക്കേണ്ട എന്ന്‌…”

“ വേറെ ആരു ചെയ്താലും നീ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന പോലെ ആവില്ല എന്നൊക്കെ…”

എന്റെ മുഖം ഒന്നു വാടി…

“ അവൾക്ക് നിന്നെ വലിയ ഇഷ്ടമാണ് അഭി… അതുകൊണ്ടല്ലേ അവൾ ഇങ്ങനെ കിടന്നു വാശി പിടിക്കുന്നെ…”

“ എന്റെ ചക്കരയല്ലേ മോൻ ചെന്നു അവളെ ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിക്ക്…”

“ചേച്ചി ഞാൻ എന്നാലും അവളെ വഴക്ക് പറഞ്ഞില്ലേ…”

“അതൊന്നും സാരമില്ല…അതൊക്കെ ഒന്നു മാറാൻ നീ ഒന്നു അവളെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്‌താൽ മതി…നമ്മക്ക് പ്രിയപെട്ടവരുടെ തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടികാട്ടി അവർക്കു ഒപ്പം നിന്നു പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാ അവർക്കു നമ്മളോട് കൂടുതൽ സ്നേഹം ഉണ്ടാവുന്നേ.. അതുകൊണ്ട് എന്റെ പൊന്നു ചെല്ല്…ചെന്നു സോറി പറ …”

അങ്ങനെ അന്ന് ആ വാക്കും കേട്ടു അശ്വതിയെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ പോയി. അത്ഭുതം ആണോ ആവോ ഒരാഴ്ച ആയി നടക്കാത്ത അവളുടെ പഠിപ്പ് രണ്ടു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ തീർന്നു…

എന്നാൽ അതിൽ എനിക്ക് ഏറ്റവും സന്തോഷം നൽകിയത് എന്തെന്നോ. അന്നവൾ ആ ചെറിയ സൈക്കിൾ പഠിച്ചു ഓടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന ആ സന്തോഷം, ആ വിടർന്ന പുഞ്ചിരി…

അന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി ചിലപ്പോ നമ്മൾ ആരെയെങ്കിലും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ വേദനിൽപിച്ചാൽ. അത് നിഗത്തേണ്ടത് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്…

ചിലപ്പോ അത് ചെറിയ വാക്കിലൂടെ തീരും ചിലപ്പോ…

പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു…

“അഭി…”

വീണ്ടും