Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 3 [Jhon Clinton]
കമ്പി എൻ്റെ നെഞ്ചിലിട്ട് ചുഴറ്റാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ എൻ്റെ കൈ കൊണ്ട് പരമാവതി അത് വലിച്ചൂരാൻ നോക്കി പക്ഷേ എൻ്റെ കൈകൾക്ക് അപ്പോഴേക്കും ശക്തി തീരെ കുറവായിരുന്നു.ഞാൻ ചുറ്റും ഒന്നു നോക്കി എല്ലാവരുടെ മുഖത്തും ഭയവും അമ്പരപ്പും ഒരു തരം നിസ്സഹായതയും ഞാൻ കണ്ടൂ.
“പിന്നെ നിൻ്റെ തള്ള എന്തൊരു ചരക്കാട അവള്”കൊള്ളുന്ന വേദനയിലും ഞാൻ അവനെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി.
“അവളെ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് സുഖിക്കും.സത്യം പറയാലോ അവൾടെ ഫോട്ടോ കണ്ട അന്നു മുതൽ ഒരു സമാധാനം കിട്ടിയിട്ടില്ല.എങ്ങനെ എങ്കിലും അവളെ ഒന്നു ആഞ്ഞു പണ്ണണം എന്ന് മാത്രം ആണ് ഇപ്പൊ എൻ്റെ ചിന്ത.ഇപ്പൊ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു ഇനി നേരെ അങ്ങോട്ട് തന്നെ നിൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക്” അവൻ അതും പറഞ്ഞു എൻ്റെ ദേഹത്ത് നിന്നും എണീറ്റു.
“പക്ഷെ അതൊന്നും കാണാനുള്ള യോഗം നിനക്കില്ല”അവൻ അതും പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു.
ഞാൻ അവൻ്റെ പുറകിലേക്ക് നോക്കി ശക്തി ആയി അലറി. അവൻ അത് കേട്ടതും തിരിഞ്ഞു ആ ഇരുമ്പു കമ്പി ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി എൻ്റെ ശക്തി ആയി മുഖത്തേക്ക് വന്നിടിച്ചു അതോടു കൂടി ഞാൻ ബോധരത്തൻ ആയി
ഇരുട്ടിൻ്റെ വന്യത ഏറിയ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഞാൻ വീണു....
..............
.........
.....
..
“എന്തു പറ്റി മിത്രമേ ഇത്ര വേഗം തളർന്നുവോ” ആ ഇരുട്ടിലും വളരെ ഗാംഭീര്യം ഏറിയ ശബ്ദം എൻ്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി.
“ഇതിനെക്കാൾ നൂറു മടങ്ങ് പ്രയാസമേറിയ യുദ്ധങ്ങൾ വരെ ധൈര്യത്തോടെ പോരാടിയവൻ അല്ലെ നീ” അത് ശബ്ദം വീണ്ടും എൻ്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി.
ഞാൻ വളരെ
💬 Comments
View all comments