Chapter Title : രുദ്രപ്രതാപം 4 [Jhon Clinton] [Updated]

അർജൻ്റ് ഉണ്ട് എന്ന്"

"എന്ന പിന്നെ അച്ഛനോട് കൊണ്ടാക്കാൻ പറഞ്ഞൂടെ"

"അച്ചന് ഏതോ ഒരു വസ്തു കച്ചോടാക്കാൻ പോണം എന്ന്?"

"എന്ന പിന്നെ ..."

"നിനക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോവാൻ വല്ല വിരോധവും ഉണ്ടോടാ "

ആ ഒരൊറ്റ ചോദ്യം മതിയായിരുന്നു എൻ്റെ വായ അടപ്പിക്കാൻ.അതേ അത് അശ്വതി ആയിരുന്നു.ഒരുപാട് കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവളുടെ മധുരിക്കുന്ന മൃദുലമായ ശബ്ദം ഞാൻ വീണ്ടും കേട്ടു.പക്ഷേ മൃദുലത ഇച്ചിരി കൂടി പോയോ എന്നൊരു സംശയം🤔

"ഉണ്ടോടാ" അവൾ ഒന്നു കൂടി കനത്തിൽ ചോദിച്ചു.ഞാൻ എല്ലാ എന്ന മട്ടിൽ എൻ്റെ ചുമലുകൾ കുലുക്കി.അല്ലാതെ എന്തു പറയാൻ കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒന്നു മിണ്ടുന്നത് ആണ്.ഇനി ഇതും കൂടി ഉടക്കണ്ടല്ലോ.

"അമ്മ ഞങൾ ഇറങ്ങുവാ.."അവൾ അമ്മയോട് അതും പറഞ്ഞു നേരെ എൻ്റെ ബൈക്കിൻ്റെ പുറകിൽ വന്നു കയറി.ഇതൊക്കെ വായും പൊളിച്ച് നോക്കി ഇരിക്കുവായിരുന്നു ഞാൻ.

"നീ എന്തു തൊലിച്ചൊണ്ടിരിക്കുവാ വണ്ടി എടുക്കടാ..."

"എടുക്കുവല്ലേ"ഞാൻ അവളെ നോക്കാതെ തന്നെ അതും പറഞ്ഞു ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി പക്ഷേ എത്ര പ്രാവശ്യം കിക്കർ അടിച്ചിട്ടും അവൻ സ്റ്റാർട്ട് ആവുന്നില്ല.
ദൈവമേ പണിയാക്കിയോ.എൻ്റെ തപ്പി തടയൽ കണ്ടു പുറകിൽ ഇരുന്നു അശ്വതി എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു.

"നീ ഇന്നെങ്ങനും എടുക്കുമോ?"

"വണ്ടിക്ക് എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ട് എന്ന് തോനുന്നു ഒരു സ്റ്റാർട്ടിങ് ട്രബിൾ"ഞാൻ അതും പറഞ്ഞു പിന്നെയും തിരച്ചിൽ തുടങ്ങി.അപ്പോഴാണ് അവൾ പുറകിൽ നിന്നും അവളുടെ ഒരു കൈ മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് വന്നു ബൈക്കിൻ്റെ ചാവി തിരിച്ചത്.എന്നിട്ട് അവൾ എൻ്റെ മുഖത്തോട്ട് ഒന്നു നോക്കി ഒരു പുച്ഛത്തോടെ.ഞാൻ അവളോട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു.

"കിടന്നു കിണിക്കാതെ വണ്ടി എടുക്ക്"അവൾ മുമ്പത്തെ അതേ ടോണിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു.അത് കേട്ടതും പിന്നെ ഞാൻ ഒന്നും നോക്കിയില്ല വണ്ടി എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് വിട്ടു.അല്ലാതെ നമ്മൾ എന്തു ചെയ്യാൻ.

ഞാൻ ഓഫീസിലേക്ക് വെച്ചു പിടിച്ചു ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രത്യേകിച്ച് സംസാരം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഓഫീസിൽ എത്തി. അവൾ എന്റെ പുറകിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് എൻറെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു.

"നീയും ആ ദിവ്യയും