Chapter Title : സൈബർ തെക്കിനിയിലെ നാഗവല്ലി [Rony]

വിവരങ്ങളും എന്നോടും പങ്കുവെച്ചു. മലയാളി ആണെങ്കിലും കുറച്ച് നാളായി അവൾ ചെന്നൈയിലാണ്. അവിടെ ഏതോ ഐ. ടി കമ്പനിയിലാണ് ജോലി. അച്ഛനും അമ്മയുമൊക്കെ നാട്ടിൽ തന്നെ. ഒരു ചേട്ടനുണ്ട്. രണ്ട് വർഷം മുമ്പാണ് ആകെയുണ്ടായിരുന്ന പ്രണയം തകർന്നത്. ഡേറ്റിംഗ് ശ്രമങ്ങളൊക്കെ പാളിപ്പോയി. എന്നെപ്പോലെ കോവിഡ് കാലത്ത് ഗതികെട്ട്, കിട്ടുന്നത് കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടാമെന്ന് കരുതി ചാറ്റ്റൂമിൽ കയറിയതാണ് അവളും. അതിനിടയിൽ നാഗവല്ലിയല്ലാതെ ചാറ്റ്റൂമിലെ സ്ഥിരം സാന്നിധ്യങ്ങളായ പലരെയും ഞാനും അവളും ഒരുമിച്ച് കേറി പരിചയപ്പെട്ടു. ചില നോർത്തിന്ത്യക്കാരും ഇന്തോനേഷ്യക്കാരും ഒക്കെ അതിൽ പെടും. ലോബിയിൽ കുണ്ണ പിക് ഇടുന്ന മലയാളി അമ്മാവനെ ഞങ്ങളൊരുമിച്ച് ചൊറിഞ്ഞ് അയാളെ വെറുപ്പിച്ചു. ലോബിയിൽ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഫ്ലർട്ട് ചെയ്ത് ബാക്കിയുള്ളവരെ അസൂയപ്പെടുത്തി. അവൾ പല പേരുകളിൽ വന്ന് എനിക്ക് മെസേജ് അയച്ച് എന്നെ പറ്റിക്കും. അവളെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ എനിക്കും ഹരമായി. അതൊരു സ്ഥിരം കളിയായി മാറി. ഇതിനിടയിൽ എനിക്ക് എപ്പോഴൊക്കെയോ അവളോട് അതിര് കവിഞ്ഞൊരിഷ്ടം തോന്നിത്തുടങ്ങി. പ്രൈവറ്റ് ചാറ്റിൽ കമ്പി പറയാൻ വരുന്നവരോടൊക്കെ അവളുടെ ബോയ്ഫ്രണ്ട് ഞാനാണെന്നും എന്നോട് മാത്രമേ ചാറ്റ് ചെയ്യുകയുള്ളൂ എന്നും അവൾ പറയും. അത് കേട്ട് പല നാറികളും എന്റെ ഇൻബോക്സിൽ വന്ന് തെറി പറയും. ഇതൊക്കെ പരസ്പരം പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഊറിച്ചിരിക്കും. അങ്ങനെ പതിവ് പോലെ ചാറ്റ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ദിവസം അവൾ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദയായി. “നാഗവല്ലീ, എവിടെപ്പോയി? കുറേ നേരമായല്ലോ?” “ഹലോ? നെറ്റ് പോയോ?” അഞ്ച് മിനിട്ടോളം കഴിഞ്ഞാണ് അവളുടെ റിപ്ലൈ വന്നത്: “നിനക്കെന്നെ പ്രേമിക്കുന്നതുപോലെ അഭിനയിക്കാമോ?” അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ പകച്ചു. പ്രേമിക്കുന്നതുപോലെ അഭിനയിക്കാനോ? അതെങ്ങനെ? ഞാനവളോട് ഇപ്പോ ഒരുപാട് അടുപ്പം കാണിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. അതോ ഇനി വല്ല അടവുമാണോ? “എന്താ?”, ഞാൻ ചോദിച്ചു. “ഒന്നുമില്ല, ഞാൻ പോവാ.” “നിൽക്കെടീ. പറഞ്ഞിട്ട് പോ. എന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്?” “ഒന്നുമില്ല. അതപ്പോഴത്തെ ഒരു ഇതിൽ ചോദിച്ച് പോയതാ.” “അതൊന്നുമല്ല. നീ അങ്ങനെ വെറുതെ ചോദിക്കില്ല. പറഞ്ഞിട്ടേ വിടുന്നുള്ളൂ.” “എടാ, അത്… നീയെന്നോടിങ്ങനെ അടുത്ത് ഇടപഴകുമ്പോൾ… എനിക്കെന്തോ പോലെ. നീ ശരിക്കും എന്റെ ബോയ്ഫ്രണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി. വെറുതെ