Chapter Title : ❤️സഖി 12❤️ [സാത്താൻ?]

കൊണ്ടുതന്നെ അവൻ തന്നെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

"രണ്ട് മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് പറയാൻ ഉണ്ട്. ഓഫീസിൽ ഉള്ള എല്ലാവരും അറിയേണ്ടതില്ല എന്നുള്ളത് കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് വിശ്വാസമുള്ള നിങ്ങൾ കുറച്ചുപേരെ മാത്രം ഞാൻ ക്ഷണിച്ചത്. ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം ഞാൻ അവസാനം പറയാം ആദ്യം നമുക്ക് കമ്പനിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ തന്നെ പറയാം.

നമ്മുടെ സ്കൂൾ കോളേജ് മറ്റു വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും അതുപോലെ തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലുകളും ഇനി മുതൽ ചാരിറ്റിക്ക് ആയിരിക്കണം പ്രാധാന്യം കൊടുക്കേണ്ടത്. സാമ്പത്തികമായി ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒരാളോടും തന്നെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായാലും ഹോസ്പിറ്റൽ സംബന്ധമായ കാര്യങ്ങൾക്ക് ആയാലും ശെരി ഇനി ഒരു രൂപ പോലും ഈടാക്കുവാൻ പാടില്ല. അടുത്ത മാനേജ്മെന്റ് യോഗത്തിൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അത് അനുകൂലിക്കും എന്നാണ് എന്റെ ഒരു വിശ്വാസം."

"അല്ല മോനെ പെട്ടന്ന് ഇങ്ങനൊക്കെ ആക്കിയാൽ എങ്ങനെ ആണ്?"

വിഷ്ണു എന്തിനാണ് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തത് എന്ന് മനസ്സിലാവാത്തത് കൊണ്ട് കുറുപ്പ് സാർ അവനോടായി എന്തോ ചോദിക്കാൻ വന്നതും ചോദ്യം പൂർത്തിയാക്കും മുന്നേ തന്നെ അവൻ അതിനുള്ള മറുപടി കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

"ഇത് ഇപ്പോൾ എടുത്ത തീരുമാനം അല്ല സാർ 😊 അച്ഛന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്നവർക്കും നല്ല ചികിത്സയും വിദ്യാഭ്യാസവും ഒക്കെ ലഭിക്കുന്ന ഒരു ട്രസ്റ്റ്‌ സൊ ഞാൻ അത് നടത്തുന്നു. മകൻ ആവുമ്പോൾ അതെങ്കിലും ചെയ്യണ്ടേ? പിന്നെ നമുക്ക് ബാക്കിയുള്ള സ്ഥാപനങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ടല്ലോ വിദ്യയും മരുന്നും ഒരിക്കലും ഒരു ബിസ്സിനെസ്സ് ആയി കാണണ്ട 😊"

വിഷ്ണുവിന്റെ ആ അഭിപ്രായത്തോട് അവിടെ കൂടിയുട്ടുള്ള എല്ലാവർക്കും സമ്മതമായിരുന്നു. എല്ലാവരും അവൻ പറഞ്ഞത് കയ്യടിച്ചു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചതിനോടൊപ്പം ഇനി എന്താണ് പറയാനുള്ളത് എന്നറിയാനുള്ള ഒരു അകംഷയോടെ തന്നെ അവനെ നോക്കി.

"പിന്നെ ഇനി പറയാനുള്ളത് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള ഒന്ന് എനിക്ക് സ്വന്തമാക്കണം അതിനുള്ള ഒരു സമ്മതം ചോദിക്കലാണ് എന്ന് തന്നെ കൂട്ടിക്കോണം കേട്ടോ 😊അപ്പോൾ അതിനിപ്പോൾ അനുവാദം ചോദിക്കാൻ എനിക്ക് നിങ്ങളൊക്കെയേ ഉള്ളു സൊ ഈ ദിവസം തന്നെ അതങ്ങു ചോദിച്ചേക്കാം എന്ന് കരുതി.