Chapter Title : സമർപ്പണം [Shafi]

ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് , നോർമലി പറഞ്ഞു പോയതാണ്!!

ഞാൻ അവളുടെ താടിയിൽ പതുക്കെ പിടിച്ച് മുഖമുയർത്തി , ആ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞിരുന്നു ,

""എന്താടി മോളെ ഇതൊക്കെ?!!  ഞാൻ കുഞ്ഞ് ആയിരിക്കുമ്പോൾ മുതൽ കേൾക്കുന്നതാണ് , അതൊക്കെ എനിക്ക് വിഷമം ഒന്നുമില്ല !!!,,

""ഉറപ്പാണല്ലോ അല്ലേ ?!!""

""അതേടി , അല്ല നിനക്കെന്താ ഇപ്പോ ഇത്ര വിഷമിക്കാൻ ?!!!!  കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ കൈ പുറകിലൂടെ ഇട്ട് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും സോഫയിൽ പോയിരുന്നു.  എൻറെ തോളിലോട്ട് തലയും വെച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി  .

""നമ്മളൊക്കെ എല്ലാം ഒരുപോലെയാണ്, നിനക്ക് ഓർമ്മ വെച്ച കാലം മുതൽ അപ്പനും അമ്മയും ആരാണെന്നറിയില്ല,  എനിക്കാണേലും  20 വർഷം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടുപോലും അവർക്ക് എന്നെ വേണ്ട പോലും , നന്ദനൊരു പാവമാടാ.!!!! "ആരുമില്ലാത്തവൻ "അമ്മ മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത് . ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയതിന്റെ ഒരു മാസം മുൻപേ അവരും പോയി .

വാപ്പച്ചിയും ഉമ്മച്ചിയും പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവനെ ഞാൻ ഒഴിവാക്കാൻ ഒക്കെ വിചാരിച്ചതാണ് .വീട്ടിൽ വേറെ കല്യാണം ആലോചിക്കുമ്പോൾ ഇതൊന്നും നടക്കില്ല എന്ന് ഞാൻ ഒരു വട്ടം പറഞ്ഞതുമാണ് അവനോടു,  "എൻറെ പുറകെ ഒരുപാട് നടന്ന , എന്നെ ഒരുപാട് ചിരിപ്പിച്ച , എന്നെ ജിവനേക്കാൾ ഏറെ സ്നേഹിച്ച, അവനെ ഞാൻ എന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് വേണ്ടിയിട്ട് വേണ്ടാന്ന് വെക്കാൻ വരെ തയ്യാറാക്കുക ആയിരുന്നു.

പക്ഷേ അമ്മ കൂടെ പോയപ്പോൾ തീർത്തും അവൻ ഒറ്റപ്പെട്ട പോലെയായി , ഞാൻ ഈ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്നും എതിർത്ത് പറയാതെ  """അവരെ വിഷമിപ്പിക്കേണ്ട!""" എന്നും പറഞ്ഞ് പോയവനാ. പിറ്റേന്ന് ഞാൻ കേൾക്കുന്നത് കൈയിലെ ഞരമ്പ് മുറിച്ച് ഒരുപാട് രക്തം എല്ലാം പോയി ഹോസ്പിറ്റൽ ആണെന്നാണ് .

ഓടിക്കിടച്ച് അവിടെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ഐസിയുവിൽ കിടക്കുന്ന അവനെയാണ് കണ്ടത്.  അവനോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ കണ്ണുകൾ നിറച്ച് എന്നോടു പറഞ്ഞു ""വേണമെന്ന് കരുതി ചെയ്തതല്ലെടീ.!!  എത്ര കിടന്നിട്ടും ഉറക്കം വന്നില്ല ,അമ്മ പോയപ്പോൾ കരുതിയത് നീ എങ്കിലും ഉണ്ടെന്നാണ് , നീയും "ഇല്ല "എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ കയ്യിന്നു പോയത് ആണ് !""നീ പേടിക്കണ്ട ഇനി