Chapter Title : സമർപ്പണം [Shafi]
പറ്റാത്ത സന്തോഷമായിരുന്നു. നന്ദുവിനും സന്തോഷമായിരുന്നു കേട്ടോ അവനോ ആരുമില്ല നിൻറെ കുടുംബമെങ്കിലും നന്നായാൽ "ഞാൻ ഇല്ലാതായാൽ നിനക്ക് ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിലും എനിക്ക് സമാധാനിക്കാം അല്ലോ" എന്നാണ് ആ പാവം പറഞ്ഞത്, പക്ഷേ വിധി വീണ്ടും വേദന മാത്രമാണ് എനിക്ക് തന്നത് . അന്ന് വൈകിട്ട് തന്നെ ആ വാർത്തയും എന്നെ തേടിയെത്തി .
"എൻറെ ഉപ്പ "മരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു". അറ്റാക്ക് ആയിരുന്നു. ജോൺസൺ സാറിനൊപ്പം നന്ദനയും കൂട്ടി നാട്ടിലെത്തിയെങ്കിലും ഒന്ന് കാണാൻ പോലും അവര് സമ്മതിച്ചില്ല. ഖബറിൽ പുറത്തു പോയി കുറെ കരഞ്ഞു . തിരിച്ച് ഇവിടെ വന്നെങ്കിലും ഇക്കാക്കയും അമ്മാവന്മാരും വീണ്ടും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെയാണ് അവൻ പോയത്,.
"ഞാനും പെട്ടെന്ന് തന്നെ പോവുമെടാ...!!!
ഒരു വലിയ കഥ ഒറ്റയടിക്ക് കേട്ട് തീർന്ന പോലെ ഞാൻ അവളെ നോക്കി, ഇതെല്ലാം പറയുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി എന്റെ ബനിയൻ ആകെ നനഞ്ഞിരുന്നു. "" എടീ മതി ഇപ്പോൾ നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും നമ്മളെ അറിയാം , ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് ഇനി വേണ്ടട്ടോ,!""" നമുക്ക് ഇങ്ങനെ അടിച്ചുപൊളിക്കാം പോകുന്നതുവരെ"!! അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ വാക്കുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു എൻറെ കയ്യിൽ, കണ്ണുകൾ തുടച്ച് അവളെന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇത്രയൊക്കെ അനുഭവിച്ചിട്ടാണല്ലോ ഈ പെണ്ണ് തുള്ളിച്ചാടി നടക്കുന്നത് എൻറെ കണ്ണുകളിലും ഈറൻ അണിഞ്ഞു.
"അല്ല പോത്തേ ?!!! ഇത്രയൊക്കെ നീ അവനെ സ്നേഹിച്ചിട്ടും വേറൊരുത്തന്റെ നെഞ്ചത്ത് കയറി കിടക്കുന്ന നീ എന്തൊരു ദുഷ്ടയാടി ?!!! അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു
"" നീ എൻറെ ബെസ്റ്റ് അല്ലടാ ?!!! ഞാനും ചിരിച്ചു . പതുക്കെ എൻറെ മേലിൽ നിന്നും അവൾ അകന്നുമാറി.
" ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതല്ലേ !! അപ്പോഴേക്കും നീ മാറിയോ ഡാ ?!"""
"വേണ്ടട്ടോ !, "നിന്നെ ഞാൻ വിഷമിപ്പിച്ചു എന്നൊരു തോന്നൽ ഉണ്ടായി അതാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ,!,
"ഒന്ന് പോടീ സുന്ദരിക്കുട്ടി ,!!, എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് വലിച്ചു വിട്ടു .പുറത്തു നല്ല കോരി ചെരിയുന്ന മഴ !.............. // ഞങ്ങൾ ആ ബാൽക്കണിയിൽ പോയി നിന്ന് ബിയർ അടിച്ചു
💬 Comments
View all comments