Chapter Title : സന്ധ്യ
ഏതോ അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവം കഴിഞ്ഞുള്ള തിരക്ക്. ബസ്സിനുള്ളില്‍ മഴ വെള്ളവും ഇരുട്ടത്തെ തിക്കുംതിരക്കും…., ഒന്നും പറയേണ്ട!
ഭാഗ്യത്തിന് ഒരു വൃദ്ധനും ഭാര്യയും അവരുടെ സീറ്റിന്റെ ഇടയ്ക്കുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് കേറി നില്‍ക്കാന്‍ സൗകര്യം ചെയ്തു തന്നു. ബസിന്റെ ജനലിലെ കമ്പിയില്‍ ചന്തി ചാരി ഞാന്‍ നിന്നു. എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ, ഏതാണ്ടെന്നെതൊട്ട് ഗോപിയേട്ടനും. ഗോപിയേട്ടന്‍ അമ്മയെ ശപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു;
“ഈ അമ്മയുടെ ഒരു കാര്യം. കാറെടുത്ത് വന്നിരുന്നെങ്കില്‍ എപ്പോഴേ വീട്ടിലെത്തെണ്ടതായിരുന്നു”
ഒരല്‍പ്പനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ തുടയില്‍ എന്തോ സ്പര്‍ശിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. ആദ്യം എനിക്കത് എന്താണെന്ന് മനസ്സിലായില്ല. എന്തേലും ആവട്ടെ എന്ന് കരുതി ആ ചിന്ത ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അത് ആ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്ന വൃദ്ധന്റെ വിരലുകള്‍ ആണെന്ന് മനസ്സിലായത്‌. എനിക്ക് ദേഷ്യവും പേടിയും തോന്നി. കോളേജില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്തൊക്കെ ബസില്‍ ദിനേനയെന്നോണം സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒരിക്കലും ഇതുപോലൊരു അനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടില്ല.ഞാന്‍ കാലൊരല്പ്പം മാറ്റാന്‍ നോക്കി.
അപ്പോള്‍ ഏതാനും നിമിഷത്തേക്ക് മാറിയ വിരലുകള്‍ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ ഉള്‍തുടകളില്‍ വീണ്ടും സ്പര്‍ശിച്ചു. ഇനി കാലുമാറ്റാന്‍ ഇടമില്ല. ഇപ്പോള്‍ അയാള്‍ തുടയില്‍ തടവുകയല്ല, അമര്‍ത്തി പിടിക്കുക തന്നെയാണ്. ഗോപിയേട്ടനോട് പറഞ്ഞാലോ. പറഞ്ഞാല്‍ പ്രശ്നമായി ബസ് മുഴുവന്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കും എന്നതോര്‍ത്തപ്പോള്‍ എനിക്ക് പേടിയായി. ഇവിടെ നിന്ന് മാറി നില്‍ക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞാലും ആള് ചോദിക്കില്ലേ എന്ത് പറ്റിയെന്ന്…
ഞാന്‍ ഇങ്ങിനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അയാളുടെ കൈപ്പത്തി എന്റെ രണ്ടു തുടകള്‍ക്കും ഇടയിലൂടെ മുകളിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് എന്റെ ശരീരം ആകമാനം ഒന്ന് വിറച്ചു. അതെ, ഇപ്പോള്‍ അയാളുടെ വിരലുകള്‍ ചുരിദാറിനും ഷഡിക്കും
💬 Comments
View all comments