Chapter Title : സന്ധ്യ
തലവച്ച് അവര്‍ സുഖ ഉറക്കത്തിലാണ്. പിന്നിലെ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്നവരെ നോക്കി. ഇരുട്ടത്ത് അവരുടെ മുഖങ്ങള്‍ വ്യക്തമായി കാണാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. പക്ഷെ ഞാന്‍ ചുരിദാര്‍ ഷോളിട്ട് നല്ലപോലെ മറച്ചിരിക്കുന്ന അരകെട്ടിന്റെ വശങ്ങളിലൂടെ അവര്‍ക്ക് ഈ ഇരുട്ടത്ത് ഒന്നും കാണാന്‍ പറ്റില്ല എന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു.
രസച്ചരട് പകുതിയില്‍ മുറിച്ച്, കൈമാറ്റിയതിന്റെ അമര്‍ഷം അയാളെ അറിയിക്കാന്‍, എത്ര തടഞ്ഞിട്ടും പറ്റാതെ, ഞാന്‍ അയാളുടെ മുഖത്തേക്കൊന്നു ഇടകണ്ണിട്ട് നോക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്ന നേരത്ത് എന്റെ പൂറിതളുകളില്‍ അയാളുടെ വിരല്‍സ്പര്‍ശം വീണ്ടും അറിഞ്ഞു. ഒരു സ്പര്‍ശത്തിന് ഇത്രയും സന്തോഷം തരാനാവും എന്ന് അപ്പോഴാണ് മനസിലായത്. പൂറിന്റെ ഇതളുകളിലേ പക്ഷെ ആ വിരലുകള്‍ സ്പര്‍ശിച്ചുള്ളൂ. വിരലുകള്‍ വിടര്‍ത്തിയ ദ്വാരത്തിലൂടെ അകത്തേക്ക് പതുക്കെ പ്രവേശിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് മറ്റെന്തോ ആണ്. എന്റെ പരദേവതകളെ…, ഈ കിളവന്‍ എന്തൊക്കെയാണ് ഈ കാണിക്കുന്നത്. പെട്ടെന്ന് എനിക്ക് ഓര്‍മ്മവന്നു, അയാള്‍ സീറ്റിന്റെ വശത്തായി വച്ചിരുന്ന പച്ചക്കറി സഞ്ചിയുടെ മുകളിലായി കണ്ട ഒരു പടല പഴം. അതെ, ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് അറിയാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ട്, എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പതുക്കെ പതുക്കെ പ്രവേശിക്കുന്നത് അതില്‍ ഒരു പഴമാണ്. ഞാന്‍ സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചു പ്രാര്‍ഥിച്ചു…, എന്തിനു വേണ്ടിയാണ് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചത്‌ എന്ന് പക്ഷെ എനിക്കറിയില്ല.
അയാള്‍ ആ പഴം അവിടുന്ന് എടുത്തു മാറ്റണമേ എന്നോ? അതോ ഒന്നും ആരും കാണരുതേ എന്നോ? അതോ ഈ സുഖം ഒരിക്കലും അവസാനിക്കരുതേ എന്നോ? എന്തായാലും തേനോഴുകി കുതിര്‍ന്ന എന്റെ കളിചെപ്പില്‍ ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം അയാള്‍ ആ പഴം മുഴുവനായി തള്ളികയറ്റി. ഇപ്പോള്‍ പഴം മുഴുവന്‍ ഉള്ളിലാണ് – കടയ്ക്കലെ ചെറിയ തണ്ടില്‍
💬 Comments
View all comments