Chapter Title : സന്ധ്യ
മാത്രമാണ് അയാളുടെ പിടുത്തം. അയാള്‍ പതുക്കെ തണ്ടില്‍ പിടിച്ചു പഴം ഇളക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഒരല്‍പ്പനേരം ഒഴുക്കുനിലച്ച എന്റെ മദനപൊയ്കയില്‍ നിന്നും വീണ്ടും തേനൊലിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അവാച്യമായ അനുഭൂതിയുടെ തേരേറി ഞാന്‍ വീണ്ടും ആകാശത്തിലെ സ്വപ്നലോകങ്ങളിലൂടെ പറന്നു…
പെട്ടെന്ന് ചീന്തുളി കൊണ്ടത്‌ പോലെ സിരകളിലൂടെ ഒരു വേദന പാഞ്ഞു. ഞാന്‍ പുളഞ്ഞുപോയി. ഒരര്‍ദ്ധ നിമിഷമെടുത്തു അതെന്താണെന്ന് മനസിലാവാന്‍; അയാളുടെ ഏതോ ഒരു വിരല്‍ എന്റെ മലദ്വാരത്തെ തുരന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയിരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ വേദന കടിച്ചമര്‍ത്തി. കൂതിയിലുള്ള വിരല്‍ അനക്കാതെ മറ്റൊരു വിരല്‍കൊണ്ട് അയാള്‍ പൂറിനുള്ളിലെ പഴം അനക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പൂര് സുഖിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഗുദത്തിലെ വേദന കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വന്നു. എനിക്ക് എന്നെ തന്നെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. പൂറില്‍ പഴവും കൂതിയില്‍ വിരലും. ഇവിടെ രണ്ടിടത്തും ഉള്‍പ്രദേശങ്ങളില്‍ ഒരിക്കലും ഞാന്‍ എന്റെ വിരലുകള്‍ കൊണ്ട് പോലും സ്പര്‍ശിച്ചിട്ടില്ല. എന്നിട്ടിപ്പോള്‍ കല്യാണത്തിന്റെ മൂന്നാം ദിവസം ഏതോ അപരിചിതന്‍…
ഇപ്പോളയാള്‍ വിരുതോടെ പഴവും കൂതിയിലെ വിരലും ഇളക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കൂതിയില്‍ വേദനയല്ല, ഇക്കിളിയെന്നോ സുഖമെന്നോ വേര്‍തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത ഒരനുഭൂതി. പൂറിലാണെങ്കില്‍ വീണ്ടും തിളയ്ക്കുന്ന ലാവ. ഞാന്‍ പാതിബോധത്തിലായി. എന്നില്‍ നിന്നും കാമം തേനായി പെയ്തിറങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാന്‍ മറ്റേതോ ലോകത്ത് ഒരു മാലാഖയെ പോലെ പറന്നു നടന്നു…
“ചാവടികുന്ന് ഇറങ്ങാനുള്ളവര്‍ മുന്നോട്ടു വന്നേ…” ദൂരെ എവിടെ നിന്നോ കണ്ടക്ടറുടെ വിളി…
“വാ…” ഗോപിയെട്ടാന്‍ എന്റെ കൈകളില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു. ഒരര്‍ദ്ധനിമിഷം കൊണ്ട് അയാളുടെ വിരലുകള്‍ എന്റെ ശരീരത്തില്‍ നിന്നും വേര്‍പെട്ടു. ഞാന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി…, അയാള്‍ പഴം എടുത്തുമാറ്റിയിട്ടില്ല. മാത്രവുമല്ല, അയാള്‍ കൂതിയില്‍ നിന്നും
💬 Comments
View all comments