Chapter Title : സന്ധ്യക്ക് വിരിഞ്ഞപൂവ് [മന്ദന്‍ രാജ]

''ആഹ്ഹ ...ഹമ്മേ ...പ്രാഞ്ചി ..വീട്ടിലേക്ക് പോകാടാ "'..

"'ഹമ് .. പോകാം ..ഇച്ചിരി കഴിയട്ടെ ..

'' അന്ന് വീടിന്റെ പുറകിൽ പടുതായിൽ ഇരുന്നല്ലേ നമ്മൾ എല്ലാം .

""" നീയെന്നാത്തിന് വന്നതാ എന്നെ കൊരങ്ങു കളിപ്പിക്കാനോ.."" സുധ അവന്റെ കൈ തന്റെ മൊലയിൽ നിന്നെടുത്തു മാറ്റി.

""സുധാമ്മ പണി തീർക്ക്.. ഞാനിവിടെയുണ്ട്.. പതിയെ പോയാൽ മതി.""

"" വേണ്ട.. ഇത് പിന്നെ ചെയ്തോളാം നീ ഉച്ചക്കത്തേക്ക് കഴിക്കാൻ കാണില്ലേ. വല്ല കറിയും ഉണ്ടാക്കണം, പിന്നെ കുളിക്കണം.. പിന്നെ.."" സുധ അവന്റെ നേരെ നോക്കി.

""പിന്നെ...?പിന്നെയെന്നാ സുധക്കൊച്ചേ...""

""" പോടാ..എന്നെ അങ്ങനെയൊന്നും വിളിക്കണ്ട. ഏതാണ്ട് പോലെ.. വേണേൽ സുധേന്ന് വിളിച്ചോ..""

""ഒരു കാമുകിയെ എങ്ങനെ വിളിക്കണോന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിക്കും..അതെന്റെ ഇഷ്ടമാ..""

"" ടാ പ്രാഞ്ചി.. ഞാൻ. പറഞ്ഞേക്കാം കേട്ടോ... അതൊന്നും വേണ്ട.. എനിക്കിഷ്ടോമല്ല. അതൊക്കെ നിന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള വല്ല പെമ്പിള്ളേരേം വിളിക്ക്"" സുധ എണീറ്റു. ചന്തി വരെ ഇറക്കമുള്ള അഴിഞ്ഞ മുടി വാരിക്കെട്ടി.

""ഓ.. അപ്പൊ വീട്ടിലേക്ക് പോകാമെന്ന് ഒക്കെ പറഞ്ഞത്...""

"" അത് നിനക്കും എനിക്കും അറിയാവുന്നത് അല്ലെ..""

"" വന്ന് കളിച്ചിട്ട് പോകാൻ.. സുധാമ്മ എന്താ വേശ്യയാണോ ഓടി വരുമ്പോ മലർന്നു കിടന്ന് തരാൻ. "" ഫ്രാൻസി എഴുന്നേറ്റു.

"".സെക്‌സിൽ അല്പം സ്നേഹോമൊക്കെ വേണം. അതില്ലെങ്കിൽ താഴത്തെ വെടി ഷീലയെ പോലാ...അതെനിക്ക് വേണ്ട ഞാൻ പോണ്.."" ഫ്രാൻസി മുന്നോട്ട് നടന്നു.

"" എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോടാ... നിനക്കെന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.. എനിക്ക് നിന്നെമതെ. പിന്നെയെന്നാ. ""

"" എന്ന് എനിക്ക് കൂടെ തോന്നണ്ടേ..""

""