Chapter Title : സന്ധ്യക്ക് വിരിഞ്ഞപൂവ് [മന്ദന്‍ രാജ]

പ്രാഞ്ചി.. നീയെന്നടാ ഇങ്ങനെ പറയുന്നേ..ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ നിന്റെ മടീലൊക്കെ കേറിയിരുന്നെ...""

"" ഓ... മടീൽ ഇരിക്കുന്നതാണോ സ്നേഹം... സുധാമ്മ പണ്ടത്തേതിൽ മാറിയിട്ടേ ഇല്ല.. അതേ മുരട്ട് സ്വഭാവം.""

"" പിന്നെയെന്നാ ചെയ്യണോന്നാ നീ പറയുന്നേ"" സുധ അവനെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി. അവളുടെ മൂക്കിൻതുമ്പത്തെ വിയർപ്പ് തുള്ളി വെയിലത്ത് തിളങ്ങി.

"" എന്ത് പറഞ്ഞാലും ചെയ്യുമോ...""

""ആ നീ പറ..""

"" എന്നാൽ ആ നൈറ്റി പൊക്കി ജെട്ടി ഒന്ന് കാണിച്ചേ...""

" പോടാ പട്ടി..."" സുധ മടൽ വാരിക്കൂട്ടാൻ തുടങ്ങി

"" ആ അതാ പറഞ്ഞേ... ഞാൻ പോകുവാ.."" ഫ്രാൻസി മുന്നോട്ട് നടന്നു .

"" എടാ.. കാണിക്കുവേലന്നല്ല ഞാമ്പറഞ്ഞെ...നീ വീട്ടിലേക്ക് വാ..."

"" വീട്ടിൽ വന്നാലെങ്ങനാന്ന് ആർക്കറിയാം.. ഞാൻ പോകുവാ.."" ഫ്രാൻസി പിന്നെയും നടന്നു.

"" എടാ....എടാ ഫ്രാൻസി.."" പുറകീന്ന് സുധയുടെ വിളികേട്ടിട്ടും അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല.

"" എടാ.. ഇങ്ങോട്ട് നോക്കടാ പട്ടീ..""

ഫ്രാൻസി പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

കണ്ണടച്ചു നൈറ്റി അരക്ക് മേലേക്ക് ഉയർത്തി പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന സുധ. ചാര കളറിലുള്ള ജെട്ടിയുടെ മുകളിൽ എത്തി നോക്കുന്ന രോമങ്ങൾ. കൈ കാലുകളുടെ അടിവശത്തേക്കാൾ വെളുത്ത തടിച്ച തുടകൾ.കാലുകളുടെ ഇടയിൽ ജെട്ടി വീർത്തു നിൽക്കുന്ന പോലെ..

തോളിൽ ഒരു കൈ അമർന്നതും സുധനൈറ്റി താഴെക്കിട്ടു അവനെ നോക്കി.

"""സുധാമ്മെ ""

"" എന്തിനാടാ പട്ടീ എന്നെയിട്ടിങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കുന്നെ''' സുധ അവന്റെ കരണത്തിനിട്ട് ഒരെണ്ണം പൊട്ടിച്ചിട്ട് കരഞ്ഞോണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു..

"" അയ്യേ...സുധ കരയുകയോ... ഇത്രെം ഒള്ളോ സുധാമ്മ... ശ്ശെ.."" ഫ്രാൻസി സുധയുടെ മുഖം വരിയെടുത്തുമ്മ