Chapter Title : സന്ധ്യക്ക് വിരിഞ്ഞപൂവ് [മന്ദന്‍ രാജ]

ചെരിഞ്ഞിരുന്ന മരിയ അതേയിരിപ്പു തുടർന്നു .

"' ഉവ്വുവ്വ ...നിന്റെ മനസ്സിലിരിപ്പ് മനസ്സിലായെടാ ജിത്തൂ ...അപ്പൊ അകത്തെ കറുത്ത വട്ടമൊക്കെ പൊറത്തേക്ക് കാണാമല്ലോ അല്ലെ ... "''

"'മമ്മിയിപ്പോ വെളുത്ത പാവാടയാണല്ലോ ഇട്ടേക്കുന്നെ ?'''

"'ഹ്മ്മ് ..അതെ ...അതിനെന്നാ ...?'''

"' ഇപ്പൊ കുളിക്കുന്നുണ്ടോ മമ്മി ?''

"'എടാ താന്തോന്നി ... നിനക്കെന്റെ മോളേം കുനടീമൊക്കെ കാണാനല്ലേ ... ഹ്മ്മ് .. ഇനീം കുളിക്കുമ്പോ വന്നു കണ്ടോ ... ഞാനാ സമയമാ കുളിക്കാറ് .. ഫ്രാൻസി ഇല്ലെങ്കിൽ അതേപോലെ നിന്ന് തരാം "' അത് കേട്ടപ്പോൾ ജിത്തുവിന്റെ കുണ്ണയനങ്ങിയത് മാറിയ തന്റെ കാൽമുട്ടിലെ സ്പർശനത്തിലറിഞ്ഞു .

"" ഇപ്പൊ അവനില്ലല്ലോ.. നിക്കുമോ മമ്മി അങ്ങനെ മുന്നിൽ...

"" പൊക്കെടാ അവിടുന്ന്.... വാ ചായയിടാം"", മരിയ എണീക്കാൻ തുടങ്ങി.

"" അവിടിരി മമ്മി... കാര്യം പറയുമ്പോൾ ഓടും.... കൊതിപ്പിക്കാൻ എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളും മുന്നിലാ..."" ജിത്തു മരിയയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചവിടെ തന്നെയിരുത്തി.

"" അതല്ലട ജിത്തൂ... സുധയെ പോലെയല്ല ഞാൻ.""

"" ങേ. അതെന്നാ മമ്മീ...""

"" അവളെ പോലെ കാലങ്ങളോളം സഹിച്ചിരിക്കാനൊന്നും എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റുവേല...""

"" എഹ്... അപ്പൊ മമ്മീ.."" ജിത്തുവിന്റെ കണ്ണു മിഴിഞ്ഞത് കണ്ടു മരിയ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

"" ഹഹഹ....പോടാ ഒന്ന്..അതൊന്നുമല്ല...സുധേനെ പോലെ സഹിച്ചിരിക്കാനൊന്നും എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റത്തില്ലന്നു ..എന്നും വെച്ച് നീയിപ്പോ ഓർത്തപോലെ ആരേം വിളിച്ചു പൊരേൽ കേറ്റിട്ടൊന്നുമില്ല. ഞാൻ അസലായിട്ടു വിരലിടും....മെൻസസിന്റെ ഡേറ്റൊഴികെ.. സുധ അതും ചെയ്യില്ലയിരുന്നു ..ആ സംഭവം കഴിഞ്ഞും അതേ. അവൾക്ക് വീടും പണിയും മാത്രമാ ജീവിതം . അതറിഞ്ഞപ്പോ ആണ് ഞാൻ