Chapter Title : സന്ധ്യക്ക് വിരിഞ്ഞപൂവ് [മന്ദന്‍ രാജ]

നിന്നോട് ആ കാര്യം സൂചിപ്പിച്ചത്. ഫ്രാൻസി വരുവല്ലേ... ഇനി അവര് പഴയ ഇതിൽ വല്ലതും...അവളത് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഫ്രാൻസീടെ കാര്യം പറയുമ്പോ അവളുടെ മുഖത്തെ തെളിച്ചവും പ്രസരിപ്പുമൊക്കെ കണ്ടെനിക്ക് തോന്നി അവളും ആശിച്ചിരിക്കുവാന്ന് . പാവം സുധ . അവര് തമ്മിൽ പണ്ടത്തെപ്പോലെ വല്ലോം നടന്നാൽ ...അതേങ്ങാനും നീ കാണുന്നതിൽ ഭേദമല്ലേ എന്നു കരുതിയാ ഞാനത് നിന്നോട് അവൻ വരുന്നെന് മുന്നേ സൂചിപ്പിച്ചത് ""''''''

''' മരിയ നിർത്തിയവനെ നോക്കി

"'' എടാ ..വാ ചായയിട്ടു തരാം "' മരിയ അവന്റെ കുണ്ണയിൽ തന്റെ കൈമുട്ടോന്നമർത്തി എണീക്കാൻ തുടങ്ങി .

"' ഇരിക്ക് മമ്മീ ... ചായ ഞാൻ കുടിച്ചിട്ടാ വരുന്നേ ..."'

"' നീ പോയെ ...നീയോരോന്നും ചോദിച്ചും ഞാനതിനു മറുപടി പറഞ്ഞും ..ഹേ അത് ശെരിയാകത്തില്ല . "'

"'എന്ത് ? എന്ത് ശെരിയാകത്തില്ലന്ന് "'

"' ഓ ..ഒന്നുമില്ലേയ് ."''

"" ഹ്മ്മ്മ്... എന്നാലും മമ്മീ... ഇത് അതിനാണോ പോലും.."" ജിത്തു മുറത്തിൽ നിന്ന് മുഴുത്ത വഴുതിനങ്ങ എടുത്തപ്പോൾ മരിയയുടെ മുഖം വീണ്ടും ചുവന്നു ..

"' പോടാ ..ഒന്ന് അതിന്റെയൊന്നും ആവശ്യം വന്നിട്ടില്ല ..ദേ ..ഇതുമതിയെനിക്ക് ...""' മരിയ വിരൽ നീട്ടിക്കാണിച്ചു

"' ഹോ ..വിരലിന്റെയൊക്കയൊരു ഭാഗ്യം .. "' ജിത്തു അവളുടെ തുടയിലൂടെ വഴുതനങ്ങ ഉരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി .

"' ഹോ ..നമ്മക്കൊക്കെ എന്നാ ഭാഗ്യം ... അല്ലേടാ ഒറ്റാന്തടികൾ ... കൈ തന്നെ ശരണം ...ഹഹഹ "'' ജിത്തുവിനത് കേട്ടപ്പോൾ അത്ഭുതമൊന്നും തോന്നിയില്ല .മരിയ പണ്ടുമുതലേ സോഷ്യലായി ഇടപഴകുന്ന ആളായിരുന്നു