Chapter Title : സൗഭാഗ്യം 2 [മധു]

കുനിഞ്ഞു.
"നീ പറ......." ശ്രീജ അവളുടെ താടി പിടിച്ചുയർത്തി.
"അല്ല ചേച്ചീ ജീവിതത്തിൻ്റെ വസന്തവും ശിശിരവും ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റാതെ മുരടിച്ചുപോവുമായിരുന്ന എന്നെ നിങ്ങള് ഇത്രേം പിടിച്ചുയർത്തിയല്ലോ അതോർത്താ ഞാൻ......" അവൾ ചന്ദ്രശേഖരൻ്റെ കവിളിൽ ഉമ്മവച്ചു.
"നീ അവിടെവന്ന് കെടക്കുന്നോ അതോ ഇവിടെ കെടക്കുന്നോ......." അയാൾ അവളോട് ചോദിച്ചു.
"വേണ്ട സാറേ ഞാനിവിടെ കെടന്നോളാം......" അവൾ പറഞ്ഞു.
"നമുക്ക് പോവാടീ........" അയാൾ ശ്രീജയോടും സുജാതയോടും പറഞ്ഞു. അയാൾ എണീറ്റതും വീഴാൻപോയി.
"എടാ മോനേ അഛനെയൊന്ന് കൊണ്ടാക്കിത്താടാ........" ശ്രീജ പറഞ്ഞു.
അരുണെഴുനന്നേറ്റ് അയാളെ തോളിൽ താങ്ങി. അവർ നാലുപേരും വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
"മതിയെടാ മോനേ......." റൂമിലെത്തി കട്ടിലിലിരുന്നുകൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു. അവൻ തിരിഞ്ഞ് ഹാളിലെത്തിയതും അവൻ്റെ കയ്യിലൊരു പിടിവീണു.അവൻ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു.
"ഇങ്ങോട്ട് വാ മനുഷ്യാ........." ചാന്ദിനി അവൻ്റെ കയ്യിൽപ്പിടിച്ച് വലിച്ചു. അവൾ അവനേയും വലിച്ചുകൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവൾ അവനെ കട്ടിലിലിരുത്തി. അവൾ അവൻ്റെ രോമാവൃതമായ നെഞ്ചിലേക്ക് നോക്കി.
"എന്താ നോക്കുന്നെ......" അവൻ ചോദിച്ചു.
"ഒന്നുമില്ലെന്നേ......" അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണടച്ചുകാണിച്ചു.
"അഛനുമമ്മമാരും ഒറങ്ങീട്ടില്ല......" അവൻ പറഞ്ഞു.
"എൻ്റെ അച്ഛനേം അമ്മമാരേം എനിക്കറിയാം അവര് എൻ്റെ ഒരാഗ്രഹത്തിനും എതിരുനിക്കത്തില്ല......"അവൾ പറഞ്ഞു.
"എന്നാലും നമ്മളവരോട് ചെയ്യുന്നത് ദ്രോഹമല്ലേ...." അവൻ പറഞ്ഞു.
"ടാ കൊരങ്ങാ ഇന്നിവിടെ എൻ്റടുത്ത് കെടക്കാം...." അവൾ പറഞ്ഞു.
"വേണ്ട അവരെന്നെ മകൻ്റെ സ്ഥാനത്താ കാണുന്നെ നമ്മളവരെ വെഷമിപ്പിച്ചൂട......" അവൻ പറഞ്ഞു.
"അത് ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം......." അവൾ പറഞ്ഞു.
"ശ്ശെ.....എനിക്ക് സാറിൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കണ്ടേ....." അവൻ പറഞ്ഞു.
"എൻ്റെ കുട്ടനിപ്പം ഞാൻ പറയുന്നപോലെ കേക്ക്......" പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ കട്ടിലിൽ അവൻ്റെ മടിയിൽ