Chapter Title : സൗമ്യസരോവരം 3 [ചാത്തൻ]

സിമ്പിൾ, മാമിയെ പൊക്കി എടുക്കുന്നു, മാമി ഇലകൾ പറിക്കുന്നു, താഴെ ഇറക്കുന്നു, നമ്മൾ തിരിച്ച് പോകുന്നു.
പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് അവൻ സൗമ്യയെ നോക്കി ഇളിച്ച് കാണിച്ചു.
സൗമ്യ: അതവിടെ നിൽക്കട്ടെ, രാഹുൽ മോനെ, നിന്റെ കണ്ണ് ചിലപ്പോഴൊക്കെ വേണ്ടതിടത്തൊക്കെ കറങ്ങി നടക്കുന്നുണ്ട്, അതാ ഞാൻ ചോദിച്ചത്.

രാഹുൽ: ഏയ്, മാമി എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ.. ഞാൻ എങ്ങും നോക്കിയൊന്നുമില്ല.
സൗമ്യ: മോനെ, രാഹുലെ.. ഞാൻ കണ്ടില്ല എന്നൊന്നും നീ വിജാരിക്കണ്ട. നിന്നെ ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ട് ആയിട്ടാ ഞാൻ കാണുന്നത്. അതിന്റെ ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യവും ഇഷ്ടവും ഒക്കെ എനിക്ക് നിന്നോട് ഉണ്ട്. ഈ കുറച്ച് ദിവസം കൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ വരണ്ടു പോയ ജീവിതത്തിൽ ഒരു ഉണർവ് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് നിന്റെ കമ്പനി എനിക്ക് വേണം.. എന്ന് വിജാരിച്ച് നിന്റെ കുരുത്തക്കേടുകൾ ഞാൻ സഹിക്കണം എന്ന് വെച്ചാൽ നടക്കില്ല മോനെ 😁.
രാഹുൽ: എന്റെ പൊന്നു മാമി, ഈ ഭംഗിയും വെച്ച് ഇങ്ങനെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നാൽ പിന്നെ നോക്കണ്ട വിജാരിച്ചാലും അങ്ങ് നോക്കിപ്പോവും, അതിനിപ്പോ ഞാൻ എന്താ ചെയ്യാ.
സൗമ്യ: എന്റെ മോൻ ഒന്നും ചെയ്യണ്ട. മയേച്ചിയെ കാണട്ടെ, മോനെ പിടിച്ച് കെട്ടിക്കാൻ പറയണം. അല്ലാതെ ശേരിയാവില്ല.
രാഹുൽ: ഓഹ് ആയിക്കോട്ടെ. ഇനി ഞാൻ നോക്കാം വരുന്നില്ല.

അത് പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞ് രാഹുൽ പിറുപിറുത്തു: അങ്ങനെ കെട്ടാൻ ആണെങ്കിൽ എനിക്ക് നിങ്ങളെ മാത്രം മതി.
സൗമ്യ: എന്താടാ പിറുപിറുക്കുന്നത്?
രാഹുൽ: ഒന്നുമില്ലേയ്…
രാഹുൽ: എന്നാ നിനക്ക് കൊള്ളാം…
സൗമ്യ: അല്ല മോൻ വേറെ എന്തോ പറഞ്ഞല്ലോ, എന്നെ എടുത്തുയർത്തി വേപ്പില പൊട്ടിക്കാൻ സഹായിക്കാം എന്നോ മറ്റോ…
രാഹുൽ ഒരു ഇളിഞ്ഞ ചിരി പാസ് ആക്കി, വേഗം താഴത്തെ കൊമ്പിൽ ചവിട്ടിക്കേറി കുറച്ച് വേപ്പില പൊട്ടിച്ചു താഴെ ഇറങ്ങി.
എന്നിട്ട് അത് സൗമ്യയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.
എന്നിട്ട് വീണ്ടും പിറുപിറുത്തു “ഈ മൊതലിനെ എടുത്തുയർത്താൻ ഉള്ള അവസരം ആണ് നഷ്ടപ്പെട്ടത്.”
അത് കേട്ട് സൗമ്യ രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അവന്റെ ചെവി പിടിച്ച് പിച്ചി കറക്കി,