Chapter Title : സേവ് ദ ഡേറ്റ് [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

ഞാന്‍ കണ്ട സ്ത്രീകളൊന്നും എനിക്ക് ബോധ്യച്ചില്ല. ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച ഗുണങ്ങളൊന്നും അവര്‍ക്കില്ലായിരുന്നു.
ഞാനും സന്ദീപും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി.
നാരായണന്‍: ആരാ ഇതില്‍ രോഗി..
ഞാന്‍: ഞാനാ
നാരായണന്‍: ഇങ്ങുവരൂ..
ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
നാരായണന്‍: താഴെ ചമ്രംപടിഞ്ഞിരിക്കൂ.
ഞാന്‍ അതുപോലെയിരുന്നു. എന്റെ രണ്ട് കണ്ണിന്റെയും പോളകള്‍ കൈവിരല്‍വെച്ച് താഴ്ത്തി. അയാളുടെ കൈകള്‍ക്ക് നല്ല മിനുസവും ചൂടും ബലവും അനുഭവപ്പെട്ടു. അയാള്‍ എന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളിലേക്ക് മാറി മാറി നോക്കി. നെറ്റിയില്‍ രണ്ടുഭാഗത്തും കൈവെച്ചു.
നാരായണന്‍: ഉം ദാ വരുന്നു.
എന്നു പറഞ്ഞു. അകത്തേക്ക് പോവുന്നു. ഞാന്‍ അവിടെ താഴെയിരുന്നു. ചുമരിലേക്ക് നോക്കി. നോര്‍ത്ത് ഇന്ത്യയിലെ വിവിധങ്ങളായ ഫോട്ടോകള്‍. പക്ഷെ ആ ഫോട്ടോയെല്ലാം വളരെ വ്യത്യസ്തവും ആകര്‍ഷവുമുള്ളതായി ഞാന്‍ കണ്ടു.
ഞാന്‍: ടാ സന്ദീപെ, നോക്കിയെടാ ഫോട്ടോ. എല്ലാം സൂപ്പര്‍.
സന്ദീപ്: അതെ. ഞാനും അത് തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ആരാണാവോ ഇതൊക്കെ എടുത്തത്.
കയ്യില്‍ ഒരു കുപ്പിയും ചെറിയൊരു കടലാസു പാക്കറ്റുമായി വന്നുകൊണ്ട് നാരായണന്‍: രണ്ടുപേരും എന്താ മുകളിലോട്ട് നോക്കുന്നത്.
സന്ദീപ്: ഈ ഫോട്ടോക്കെ ആരാണ് എടുത്തതെന്ന് ചോദിക്കായായിരുന്നു.
നാരായണന്‍: അതൊക്കെ ഞാന്‍ എടുത്തതാണ്.
ഞാന്‍: ഹോ. എന്ത് മനോഹരമാണ് ഈ ഫോട്ടെയെല്ലാം. ഒന്നിനൊന്ന് ഭംഗിയുണ്ട്.
നാരായണന്‍: ഒരു വസ്തുവിന്റെ സൗന്ദര്യം അത് വേണ്ട രീതിയില്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ട് എടുക്കാന്‍ സാധിക്കണം. അതാണ് ഫോട്ടോഗ്രാഫി. ഇപ്പോള്‍ത്തെ ചെറുക്കന്മാര് നാലഞ്ച് ആളെ ബോഡ് പിടിക്കാനും ലൈറ്റ് പിടിക്കാനും നിര്‍ത്തി പിടിച്ച ഫോട്ടോ ഫോട്ടോഷെപ്പിലിട്ട് വേണ്ടതെല്ലാം കൂട്ടി തന്റെ മിടുക്കാണെന്ന് കാട്ടി നല്ലൊരു തുക ഇവരില്‍ നിന്ന് തട്ടിയെടുക്കയാണ്. എന്റെ കയ്യില്‍ കാനോന്റെ നല്ലൊരു കാമറയുണ്ട്. കൂടാതെ ലാപ്‌ടോപ്പും. ഫോട്ടോഷോപ്പ് ഉണ്ടെങ്കിലും ഞാനത് ഫോട്ടോ കട്ട് ചെയ്യാനേ ഉപയോഗിക്കാറുള്ളൂ. അല്ലാതെ ഫോട്ടോയുടെ ഭംഗികൂട്ടാന്‍ ഉപയോഗിക്കില്ല. ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോള്‍ എനിക്കറിയാം അതിന്റെ ഭംഗിയും സ്ഥാനവും.
ഇതുകേട്ട് സന്ദീപും ഞാനും നാരായണനെ നോക്കി നിന്നു.
നാരായണന്‍: എഴുന്നേല്‍ക്കുക.
ഞാന്‍ അയാള്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. കയ്യിലെ കുപ്പിമരുന്ന് തന്നുകൊണ്ട്.
നാരായണന്‍: ഇത് രാവിലെയും രാത്രിയും നെറ്റിതടത്തില്‍ പുരട്ടണം. ദിവസത്തില്‍ മൂന്ന് നേരം ഈ