Chapter Title : സേവ് ദ ഡേറ്റ് [ജംഗിള് ബോയ്സ്]
പൊടി ചുടുവെള്ളത്തില് കലര്ത്തി കുടിക്കണം.
ഞാന്: ശരി.
സന്ദീപ്: ഇവന്റെ കല്ല്യാണം ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുകയാ..
നാരായണന്: ഹോ. അപ്പോള് കല്ല്യാണ ചെക്കനാണല്ലേ.. തലവേദനയൊക്കെ വേഗം മാറും. എന്നിട്ട് സുഖമായി ദാമ്പത്യജീവിതം ആസ്വദിക്കണം.
ഞാന്: ഉം. ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലെങ്കില് എന്റെ ജാതകകുറിപ്പ് ഒന്ന് നോക്കോ.
നാരായണന്: എനിക്ക് അറിയാമെങ്കിലും ഞാനിതൊന്നും ആര്ക്കും നോക്കികൊടുക്കാറില്ല. ശരി കാണട്ടെ.
ഞാന് എന്റെ ഫോണിലെ ഗാലറിയില് നിന്ന് എന്റെയും വിജിതയുടെയും ജാതക കുറിപ്പ് അയാള്ക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്ത്. അത് നോക്കികൊണ്ട്
നാരായണന്: 10ല് 8 പൊരുത്തമുണ്ട്. എന്നാണ് വിവാഹം
ഞാന്: അടുത്തമാസം 18ന്
നാരായണന് അപ്പോള് ഇനി 36 ദിവസം ഉണ്ടല്ലേ അതേ..
ഞാന്: അതെ. ഇതിന് എത്രയാണ് രൂപ.
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നാരായണന്: ഞാന് പറഞ്ഞല്ലോ. എനിക്ക് ഇത് തൊഴിലല്ല. അറിവാണ്. പിന്നെ ഇതില് നിന്ന് വരുമാനം കിട്ടിവേണ്ട എനിക്ക് ജിവിക്കാന്.
ഞാന്: എന്നാലും എന്തെങ്കിലും
നാരായണന്: ഒന്നുംവേണ്ട. ആദ്യം ഞാന് പറഞ്ഞപോലെ ചെയ്യൂ. ഭേദമായാല് അറിയിക്കണം. എനിക്ക് വേണ്ടി ഒന്ന് പ്രാര്ത്ഥിക്കണം. അതാണ് എന്റെ ദക്ഷിണ. വേറെയൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ട.
ഞാന്: ശരി തിരുമേനി. നമ്പര് തരോ..
നാരായണന്: അധികം ആര്ക്കും ഞാന് നമ്പര് കൊടുക്കാറില്ല. എന്നാലും നിങ്ങള്ക്ക് തരാം.
എന്നു പറഞ്ഞു ഫോണില് ഡയല് ചെയ്യുതു എനിക്ക് ആ ഫോണ് തിരുമേനി തന്നു.
ഞാന്: ന്നാ ശരി തിരുമേനി.
നാരായണന്: ഞാന് നമ്പ്യാരാണ്. പക്ഷെ, എന്നെ അടുപ്പമുള്ളവര് തിരുമേനി എന്ന് വിളിക്കും. നിങ്ങള്ക്കും അങ്ങനെ വിളിക്കാം.
ഞാനും സന്ദീപും അത് കേട്ട് തലയാട്ടി മൂളി അവിടെ നിന്ന് യാത്ര തിരിച്ചു. യാത്രയ്ക്കിടെ ഞങ്ങളുടെ ചര്ച്ചാവിഷയം നാരായണന് തിരുമേനിയായിരുന്നു. അയാള് ശരിക്കും ഒരു അത്ഭുതവസ്തുവായി ഞങ്ങള്ക്ക് തോന്നി. വീട്ടിലെത്തി വിജിതയെ ഞാന് വിളിച്ചു. ഞാന് അയച്ചുകൊടുത്ത സ്ഥലം അവള്ക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു. അവിടെ ഒരിക്കല് പോവണം, കാണണമെന്ന് അവള്ക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അയാള് പറഞ്ഞപോലെ ഞാന് മരുന്ന് പുരട്ടുകയും പൊടികലര്ത്തികുടിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു. എന്റെ തലവേദന മാറി. ഒരു ഉന്മേഷം വന്നപോലെ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. പഴയപോലെ വിജിതയെ വിളിക്കാനോ സംസാരിക്കാനോ എനിക്ക് മടിയില്ല. കാരണം മനസുകൊണ്ട് അവള് എന്റേതായി.
💬 Comments
View all comments