Chapter Title : സേവ് ദ ഡേറ്റ് [ജംഗിള് ബോയ്സ്]
അവളുടെ അമ്മക്ക് ഫോണ്കൊടുത്തു.
വിജതയുടെ അമ്മ: മോനെ.. അനുരാഗെ
ഞാന്: ങാ അമ്മേ.. ഞാന് ടൗണിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്. അവളെ
അമ്മ: ങാ. അവളെ വിട്ടയ്ക്കാം. നീ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ..
ഞാന് : കഴിച്ചു. അച്ഛനില്ലേ അവിടെ
അമ്മ: ചേട്ടന് ഇവിടെ അടുത്ത് ഒരാളെ കാണാന് പോയിരിക്കുകയാ. ഞാന് അവള്ക്ക് കൊടുക്കാം.
വിജിത: ങാ ചേട്ടാ. അമ്മ സമ്മതിച്ചു. ഞാന് വൈകിട്ട് മൂന്നരയാവുമ്പോള്
ഞാന്: ശരി. എന്നാല് ഞാന് അവിടേക്ക് എത്താം.
വിജിത: ഓക്കെ ചേട്ടാ.
ഞാന്: ഓക്കെ.
ഞാന് ഫോണ് കട്ടുചെയ്തു. സന്ദീപിനെ വിളിച്ചു. അങ്ങനെ അവനെ കൂട്ടി അമ്മാവന്റെ കാറുമായി ഞാന് ടൗണിലെ പാര്ക്കിലേക്ക് പോയി. അവിടെ കുറച്ച് നേരം നിന്നു. കുറച്ചകലേക്ക് നോക്കി സന്ദീപ്: നിന്റെ പെണ്ണ് അതാടാ വരുന്നു.
അവന് പറഞ്ഞ ഭാഗത്തേക്ക് ഞാന് നോക്കി. ആളെ കണ്ട് ഞാന് ഞെട്ടി. വെളുപ്പ് എന്ന് പറഞ്ഞാല് തൂവെള്ള വെളുപ്പ് അത്യാവശ്യം തടിയുണ്ട്. ചുവന്ന ചുരിദാറാണ് വേഷം. രണ്ടുഭാഗത്തേക്ക് മുടി വിടര്ത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു. ടൈറ്റ് ചുരിദാര്. കണ്ണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ലിപ്സിറ്റിക്കല്ല, ചുവന്ന ചുണ്ടുകള്. ഇത്രയും സുന്ദരിയായ പെണ്ണിനെ ഞാന് മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല. എനിക്ക് അവളുടെ സൗന്ദര്യം വര്ണ്ണിക്കുവാന് ആവുന്നില്ല. അവളുടെ കൂടെ പതിനഞ്ച് വയസ് തോന്നിക്കുന്ന മറ്റൊരു പെണ്കുട്ടികൂടെയുണ്ട്. വിജിത കാരണം ഞാന് അവളുള്ളത് കണ്ടതുപോലുമില്ല. എനിക്കഭിമുഖമായി വന്നുനിന്ന് അവള് എന്നോട് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ മുല്ലപ്പൂമൊട്ടുപോലെയുള്ള പല്ലുകള് എന്നെ ആകര്ഷിപ്പിച്ചു.
സന്ദീപ്: ഇത് ആരാ
വിജിത: ഇത് എന്റെ മാമന്റെ മോളാ.
സന്ദീപ്: ശരി ഞങ്ങള് മാറി തരാം നിങ്ങള് സംസാരിച്ചോ.
എന്ന് പറഞ്ഞുപോവുന്ന സന്ദീപും അവളും മാമന്റെ മകളും.
എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ ഞാന് നിന്നു. അവളുടെ ഉയരം എന്റെ അത്രത്തന്നെയുണ്ട്. സന്ദീപ് പറഞ്ഞത് ഞാന് ഓര്ത്തു. എന്റെ നാട്ടില് ഇത്രയും സുന്ദരിയായ പെണ്ണ് ഇല്ല. ഇവളെ ഞാന് കെട്ടിയാല് അലമ്പന്മാര് വീട്ടുപരിസരത്ത് ചുറ്റിക്കറങ്ങും അത് തീര്ച്ച.
വിജിത: എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്
അനുരാഗ്: ഏയ് ഒന്നും ഇല്ല. ഞാന്...
വിജിത: ചേട്ടന് വിളിക്കാതിരുന്നപ്പോള് തോന്നി എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലാന്ന്
അനുരാഗ്: അതല്ല വിജിതാ. ഞാന് അങ്ങനെ ആരെയും വിളിച്ചിട്ടില്ല...
💬 Comments
View all comments