Chapter Title : സേവ് ദ ഡേറ്റ് [ജംഗിള് ബോയ്സ്]
കാണിക്കാന് നോക്ക്.
ഞാന്: ഡോക്ടറെ കാണിച്ചതാ. സ്കാന് ചെയ്തു. മരുന്നും കഴിച്ചു മാറുന്നില്ല.
സന്ദീപ്: നാട്ടില് കാണിച്ചൂടായിരുന്നോ..
ഞാന്: അവിടെത്തെക്കാള് വലിയ ഡോക്ടര്മാര് ഇവിടെയുണ്ടോ.. ഉണ്ടെങ്കില് തന്നെ നല്ല കാശും വാങ്ങിക്കും.
സന്ദീപ്: നിനക്ക് ആയൂര്വേദത്തില് താല്പ്പര്യമുണ്ടോ..
ഞാന്: അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല.
സന്ദീപ്: എന്റെ അമ്മാവന്റെ മകള് ബാത്ത്റൂമില് ഒന്ന് തെന്നിവീണു. എല്ലാ ഡോക്ടര്മാരെയും കാണിച്ചു. അവസാനം അവള് ഒരു വൈദ്യരെ കാണിച്ചു. അയാള് പറഞ്ഞ മരുന്ന് കുടിച്ച്. ഉടനെ മാറി.
ഞാന്: അത് വീണതല്ലേ. ഇത് വേദനയല്ലേ..
സന്ദീപ്: വീണതായാലും വേദനയായാലും ഇയാള് നല്ല വൈദ്യരാ.
ഞാന്: എന്നാല് ഒന്ന് പോയി നോക്കിയാലോ..
സന്ദീപ്: അവിടെയാണ് കുഴപ്പം. അയാള് പൈസയ്ക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുന്നതല്ല. ഏതോ കോളേജില് നിന്ന് റിട്ടയര് ആയതാ. പരിചയക്കാര്ക്ക് മാത്രേ പരിശോധിക്കൂ.
ഞാന്: അത്ര വലിയ ആളാണോ..
സന്ദീപ്: ഞാന് ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം. അമ്മാവനോട് വിളിച്ച് ചോദിക്കാം. പരിചയം ഉള്ളതുകൊണ്ട് സമ്മതിക്കും.
ഞാന്: ഉം ചോദിക്ക്. ആരോട് ചോദിച്ചാലും ഈ വേദന മാറി കിട്ടിയാല് മതി.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഫോണ് റിംഗ് ചെയ്യുന്നത് കേട്ടാണ് ഞാന് ഉണര്ന്നത്. ഫോണ് എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോള് സന്ദീപ്.
ഞാന്: ഹലോ..
സന്ദീപ്: ടാ വൈദ്യരെ കാണാന് പോവണ്ടേ.. ചെല്ലാന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഞാന്: നമ്മുക്ക് അലോപതിയെ കാണിക്കാം.
സന്ദീപ്: ടാ മോനെ, അയാള് എങ്ങോട്ടോ പോവാന് നില്ക്കയായിരുന്നു. നീ വരുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് സമ്മതിച്ചില്ല. പിന്നെ അമ്മാവന് കുറെ പറഞ്ഞപ്പോളാ സമ്മതിച്ചത്. നമ്മളെ കാത്ത് അയാള് നില്ക്കും. നീ ഒരു തവണ വാ.
ഞാന്: ശരി ഞാന് വരാം.
അങ്ങനെ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് പല്ലുതേപ്പും ചായകുടിയും കുളിയും കഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പോളേക്കും ഫോണില് വിജിതയുടെ നാല് മിസ്കോള് കണ്ടു. തിരിച്ചുവിളിച്ചു ഞാന് കാര്യങ്ങള് പറഞ്ഞു. പിന്നെ വിളിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു ഫോണ് കട്ടുചെയ്തു. സന്ദീപിനെയും കൂട്ടി കാറുമായി പോയി. നാട്ടില് നിന്ന് ഏതാണ്ട് ഇരുപത് കിലോമീറ്ററോളം പോവണം ഈ പറഞ്ഞസ്ഥലത്തേക്ക്. ടൗണില് നിന്ന് മാറിയതിനാല് ഒഴിഞ്ഞ ഗ്രാമങ്ങളായിരുന്നു. വഴി ചോദിച്ച് പോയി. പത്ത് കിലോമീറ്റര് കഴിഞ്ഞപ്പോള് തന്നെ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങള് കണ്ടുതുടങ്ങി. പലരും പറഞ്ഞ
💬 Comments
View all comments