Chapter Title : സേവ് ദ ഡേറ്റ് [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

വഴിയിലൂടെ പോയി. ഒടുവില്‍ ഒരു ചായക്കടയുടെ മുമ്പിലെത്തി അവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്ന നാലഞ്ച് പേരോട് വഴി ചോദിച്ചു. അവര്‍ പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ നാലഞ്ച് കിലോമീറ്റര്‍ പോയി. ടാര്‍ ചെയ്ത റോഡല്ല. നാട്ടുവഴികള്‍ തന്നെ. എന്നാലും കുണ്ടും കുഴിയും ഇല്ല. ചുറ്റും പറമ്പ് തന്നെ. റോഡ് നീളത്തില്‍ പോവുന്നു. കുറച്ച് ചെന്നപ്പോള്‍ അവിടെ റോഡ് അവസാനിച്ചു. മറ്റൊരു കാര്‍ അവിടെ പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കാര്‍ ആ കാറിനരികെ കൊണ്ടുപോയി നിര്‍ത്തി. ഞങ്ങള്‍ അതില്‍ നിന്നിറങ്ങി. അപ്പോള്‍ കുറച്ചകലെയുള്ള ഇടവഴിയിലൂടെ് രണ്ട് മൂന്ന് സ്ത്രീകള്‍ നടന്നുവരുന്നു. അവരെ നോക്കി സന്ദീപ്: നാരായണന്‍ നമ്പ്യാരെ വീട് എവിടെയാ..?
സ്ത്രീകള്‍: ഇതിലെ നേരെ ചെന്നോളൂ.
അതും പറഞ്ഞ് അവര്‍ ഞങ്ങള്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്ത കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി അതില്‍ കയറി യാത്ര തിരിച്ചു. ഞങ്ങള്‍ അവര്‍ കാട്ടിതന്ന ഇടവഴിയിലൂടെ നടന്നു. ചുറ്റും കാട് തന്നെ. നല്ല തണുപ്പുണ്ട്. നാടിന്റെ അടുത്ത് 20 കിലോമീറ്ററില്‍ ഈ നാട് നിന്നിട്ടും ആദ്യമായിട്ടാണ് ഞാന്‍ ഇതിലെ വരുന്നത്.
സന്ദീപ്: വല്ല പാമ്പുംമറ്റും ഉണ്ടാവോ ഇവിടെ..
ഞാന്‍: രാജവെമ്പാല വരെ ഉണ്ടാവും. പകല് തന്നെ ഇരുട്ട്. അപ്പോള്‍ രാത്രിയോ
ചുറ്റും മുളകൂട്ടങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നേരെ ഞങ്ങള്‍ നടന്നു. നാന്നൂറ് മീറ്റര്‍ നടന്നിട്ടുണ്ടാവും. അതാ കാണുന്നു ഒരു രണ്ടുനില പഴയവീട്. പുറംഭാഗം തേച്ചിട്ടില്ല. പുറത്തേക്ക് നീട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന കോലായി. അവിടെ ചെന്ന് അവിടെ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന കുടമണി സന്ദീപ് മുഴക്കി.
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഉള്ളില്‍ നിന്ന് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ വന്നു. അവര്‍ അവിടുത്തെ ജോലിക്കാരിയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി.
സന്ദീപ്: നാരായണന്‍ നമ്പ്യാര്
സ്ത്രീ: ഞാന്‍ വിളിക്കാം. ഇരുന്നോളൂ. (അകത്തേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട്) തിരുമേനീ.. രണ്ട് പേര്‍ കാണാന്‍ വന്നിരിക്കുന്നു.
ഞാനും സന്ദീപും ആ വലിയ വീടിന്റെ വലിയ ചാരുപടിയില്‍ ഇരുന്നു. അവിടെ സമീപത്ത് ഒരു ചാരുകസേരയുണ്ട്.
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടുംവന്നുകൊണ്ട് സ്ത്രീ: തിരുമേനി കുളിക്കയാണ്. കുറച്ച് കഴിയും.
സന്ദീപ്: പെട്ടെന്ന് വരില്ലേ
സ്ത്രീ: തിരുമേനി പച്ചിലമരുന്നുകള്‍ ദേഹത്ത് തേച്ച് പിടിപ്പിച്ചാണ് കുളിക്കാറ്.
സന്ദീപ്: കുറെ സമയം ആവോ..
സ്ത്രീ: ങാ. ഞാന്‍ അരമണിക്കൂര്‍