Chapter Title : ശംഭുവിന്റെ ഒളിയമ്പുകൾ 25 [Alby]

കാണേണ്ടി വരും,എതിരിടാനും.ഒന്ന് കരുതിയിരിക്കുക."

"സർ മുന്നിലുണ്ടെങ്കിൽ അതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമല്ല.ഇതിന് പിന്നിലുള്ള കൈകളിൽ വിലങ്ങു വീണിരിക്കും.
ഒപ്പം ആ ഇരുമ്പിനെ ഞാൻ പ്രത്യേകം കാണുന്നുമുണ്ട്."പത്രോസ് ആവേശം കൊണ്ടു.
*****
മാധവന്റെ തെങ്ങിൽ പുരയിടം.
അങ്ങോട്ടെക്കാണ് അയാൾ
ശംഭുവുമായെത്തിയത്.അവരെ കാത്തെന്ന പോലെ ഹാളിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു സാവിത്രിയും വീണയും ഗായത്രിയും.ശംഭുവിനെ കണ്ടതും വീണ ഓടിവന്ന് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു.അവന്റെ മാറിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ചിരുന്നവൾ കരഞ്ഞു.
അവളുടെ കണ്ണീര് അവന്റെ ഷർട്ട്‌ കുതിർത്തു.അതുവരെ അടക്കിവച്ച വിഷമങ്ങൾ അങ്ങനെയങ്ങു തീരട്ടെ എന്ന് മറ്റുള്ളവരും കരുതി.കരച്ചിൽ ഒന്നടങ്ങിയതും അവനവളെപ്പിടിച്ചു മാറ്റി.

"എന്തിനാ എന്നെ ഇട്ടേച്ചു പോയെ?"
ഒരേങ്ങലോടെയാണ് വീണ ചോദിച്ചത്

"ഇട്ടേച്ചു പോയതല്ലല്ലോ.ഇറക്കിവിട്ടത് അല്ലെ.ഞാൻ വെറും പൊട്ടൻ.ഓരോ വാക്കും കേട്ട് കഥയറിയാതെ ആട്ടം കാണുന്നു."

"എല്ലാം അറിയുന്നയാളല്ലെ.അപ്പൊ എനിക്കൊന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അങ്ങനെയൊരവസ്ഥയില് ഞാൻ എന്നാ ചെയ്യാനാ.എന്തെങ്കിലും കേട്ട ഉടനെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇറങ്ങിയങ്
പോവുക?എന്നാ പോയപ്പോൾ എന്നെയും കൂട്ടാൻ തോന്നിയോ?"

"പിന്നെ ഞാനെന്ത് വേണമായിരുന്നു?
അതൊക്കെ കേട്ട് ആ പടിക്ക് പുറത്ത് കിടക്കണമായിരുന്നോ.ഒപ്പമുണ്ടാവും എന്ന് കരുതിയ പെണ്ണ് പോലും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ ഞാൻ തോറ്റുപോയി.അതുകൊണ്ടാണ് ഇറങ്ങിയതും"

"ആരാ പറഞ്ഞത് എന്റെ ശംഭുസ് തോറ്റെന്ന്?ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോ
അതിന് സമ്മതിക്കുവൊ?"

"ഈ കാട്ടുന്ന സ്നേഹവും കരുതലും പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ട സമയത്ത് വേണം.
അല്ലാതെ ഒരുവൻ തകർന്നു നിക്കുമ്പോഴല്ല.ഇപ്പൊ വന്നതും അത് മോഹിച്ചുമല്ല,മാഷ് വിളിച്ചത് കൊണ്ട് മാത്രം.ആ വാക്ക് തട്ടാൻ വയ്യാത്തത് കൊണ്ട്."

"എന്തായാലും എന്റെ ശംഭുസ് വന്നു.
എനിക്കത് മതി.വന്നേ.....വല്ലോം കഴിക്കാം.ആ മുഖം കണ്ടാലറിയാം ഒന്നും കഴിച്ചുകാണില്ല."

"ഞാൻ കഴിക്കാനോ ഇരിക്കാനൊ അല്ല വന്നത്.മാഷും വിനോദേട്ടനും വന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു കാര്യം നേരിട്ട് അറിയിക്കണം എന്ന് തോന്നി.
അതൊന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോകാൻ വേണ്ടിയാ."

"എന്താ.....എന്താത്?"വീണ വെപ്രാളം പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"തെരുവിൽ കിടന്നു വളർന്നവനാ.
പിന്നീട് ഇവിടെ പാടത്തും പറമ്പിലും ആയിരുന്നു എന്റെ ജീവിതം.കുറച്ചു നാളെങ്കിലും മനക്കോട്ടയിൽ കെട്ടി ഉയർത്തിയ മണിമാളികയില് ജീവിച്ചു.
പക്ഷെ പിന്നെ മനസിലായി വീഴ്ചക്ക്
ആഘാതം കൂടുമെന്ന്.അതുകൊണ്ട് ഇനി വേണ്ട.നമ്മൾ ശരിയാവില്ല.
അതുകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞതൊക്കെ ഒരു സ്വപ്നമായിക്കണ്ട് മറന്നേക്ക്.ഇത്‌ പറയാൻ വേണ്ടി മാത്രമാ