Chapter Title : ശംഭുവിന്റെ ഒളിയമ്പുകൾ 18 [Alby]
വയ്യല്ലോ.അപ്പൊ ഇതും നീ അറിയണ്ട
പിന്നൊന്നും അവൻ ചോദിച്ചുമില്ല. "വെള്ളം വേണോ?"ഇടക്കെപ്പൊഴൊ സാവിത്രിയവനോട് ചോദിച്ചു.വെള്ളം കയ്യിൽ വാങ്ങിപ്പിടിച്ചതല്ലാതെ ഒരു ഭാവമാറ്റം അവനിലുണ്ടായില്ല. സാവിത്രി അത് കാര്യമാക്കിയുമില്ല.
അപ്പോഴാണ് സാവിത്രിയുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്.നമ്പർ കണ്ടതും അവൾ ശാന്തതയോടെ തന്നെ സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി.'പറയ് മാധവേട്ടാ'
"നിങ്ങൾ ഇതെവിടെ എത്തി?" മറുചോദ്യം ആയിരുന്നു അതിന് മറുപടി.
"വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,ഇനിയും ഒരു രണ്ടു മണിക്കൂർ എടുക്കും.കാർ ഒന്ന് പഞ്ചർ ആയി"മാഷിനെ ചെന്നശേഷം കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാം എന്ന് കരുതിയാണ് സാവിത്രി അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.
അതെന്തെലും ആവട്ടെ.പെട്ടെന്ന് വീട്ടിൽ എത്തണം.കുട്ടികൾ ഒറ്റക്കാ. ഞാൻ ഇവിടെ പെട്ടുപോയി.ഒരു അർജന്റ് മീറ്റിംഗ്.ക്ലൈന്റ്സ്ന് ഞാൻ തന്നെ അറ്റൻഡ് ചെയ്യണം പോലും. നാളെ മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞെ എത്തൂ.
"ഞങ്ങൾ വേഗം എത്താം മാഷെ." ഫോൺ പിടിച്ചു വാങ്ങി ശംഭുവാണ് സംസാരിച്ചത്.
"ശരി.പെട്ടന്ന് എത്താൻ നോക്ക്." മാധവൻ ഫോൺ വച്ചതും കയ്യിൽ ഇരുന്ന വെള്ളം അതേപടി മുഖത്ത് ഒഴിച്ച്, ഒപ്പം അതിൽനിന്നും ഒരല്പം കുടിച്ച ശേഷം ശംഭു വണ്ടിയിലേക്ക് കയറി.പിന്നാലെ സാവിത്രിയും.
"ഇന്നാ മുഖം തുടക്ക്"സാരിത്തലപ്പ് അവന് നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് സാവിത്രി പറഞ്ഞു.
അവൾ നീട്ടിയ സാരിത്തലപ്പിൽ മുഖം ഒപ്പി അവൻ വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു. "കൊച്ചേ ധൃതി വക്കണ്ട.മര്യാദക്ക് പോയാൽ മതി"വണ്ടി നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയതും സാവിത്രി പറഞ്ഞു.
ഒന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്ക് ടീച്ചറെ.
കുറച്ച് നേരമായി ട്രൈ ചെയ്യുവാ. രണ്ടും ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല. വെറുതെ മനുഷ്യന് ബി പി കേറ്റാൻ ആയിട്ട്......
സമയം ഇത്രേം ആയില്ലേ ടീച്ചറെ. കിടന്നുകാണും.ഫോൺ ചിലപ്പോൾ സൈലന്റ് ആവാനും മതി.
"...മ്മ്മ്....."സാവിത്രിയൊന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.കൂടുതൽ പറയാൻ നിൽക്കാതെ അവൻ
💬 Comments
View all comments