Chapter Title : ശംഭുവിന്റെ ഒളിയമ്പുകൾ 39 [Alby]

ശംഭു അവിടെനിന്നും ഇറങ്ങി.ഇരുമ്പിനോട്‌ സംസാരിക്കുന്ന സമയമത്രയും അവന്റെ ഫോൺ അവർക്കിടയിൽ ശല്യമായി വന്നു. വീണയാണ്,അതുകൊണ്ട് തന്നെ പെട്ടെന്ന് വീട്ടിലെത്തുക എന്ന ചിന്ത അവന് വന്നു.അതാണ് ധൃതി പിടിച്ച് ഇറങ്ങിയതും.അതറിയുന്ന സുര പിന്നെ ആവാം ബാക്കി സംസാരം എന്നുപറഞ്ഞ് അവനെ ഫ്രീയാക്കി. അവന്റെ മറുപടി കിട്ടാത്തത് മൂലം നിർത്താതെ വീണ വിളിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെയിരുന്നു."ദാ ഇറങ്ങി എന്റെ പെണ്ണെ.നേരെ അങ്ങോട്ട്‌ വരുവാ. " ഒടുവിൽ കാറിലേക്ക് കയറും വഴി കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തുകൊണ്ട് ശംഭു പറഞ്ഞു. "ഇതങ്ങ് നേരത്തെ ചെയ്തിരുന്നേൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ അടിക്കണോ ശംഭുസെ?"വീണയുടെ പരാതി അപ്പോൾ തന്നെ വന്നു. "ഇങ്ങനെയൊരു സാധനം.എപ്പഴും വിളിച്ചോണ്ടിരിക്കാൻ ഞാൻ നാട് വിട്ട് പോയതൊന്നുമല്ലല്ലോ?"അവൻ തന്റെ നീരസം പ്രകടിപ്പിച്ചു. "അതെ........അതെന്റെ സൗകര്യം. ഞാൻ വിളിക്കും വിളിക്കാതിരിക്കും. സഹിച്ചേ പറ്റൂ.ഇനി അതല്ലയെങ്കിൽ എവിടെയെങ്കിലും പൊക്കോ." "ഒടുക്കം അത് വേണ്ടിവരും." "എങ്കിൽ എന്റെ കൈക്ക് പണിയാവും.എന്നെയിട്ടിട്ട് പോകാൻ നോക്കിയാ കാല് തല്ലിയൊടിച്ചു വീട്ടിലിരുത്തും.പോകും പോലും." ശംഭുവിന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ട് വീണക്ക് കലിയിളകി.കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിയതും ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ഒരു ചിരിയോടെ അവൻ വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു. അവരിങ്ങനെയാണ്.പലപ്പോഴും ഫോൺ സംഭാഷണം അവസാനിക്കുന്നത് ഇതുപോലെയും.

***** നേരം ഇരുട്ടി.വീണയുടെ വിളി ഇടക്ക് വരുന്നത് ശംഭു ആസ്വദിച്ചിട്ടെയുള്ളൂ. ഇങ്ങനെയൊരാളെ കൂട്ടിന് കിട്ടിയത് തന്റെ ഭാഗ്യം എന്ന് മാത്രം അവൻ കരുതി.ഇനിയും വൈകിയാൽ പെണ്ണ് മാന്തിപ്പൊളിക്കുമെന്ന് അവിനറിയാം. പിച്ചലും മാന്തലും ഈയിടെയായി കുറച്ചു കൂടുതലുമാണ്.അങ്ങനെ ഓരോന്നും ആലോചിച്ചു ഡ്രൈവ് തുടരവെ അവന് കുറുകെ ആരോ ഒരു ജീപ്പ് കൊണ്ട് ചവിട്ടി.അതിൽ നിന്നുമിറങ്ങുന്ന ആളെ കണ്ട് ശംഭുവും പുറത്തേക്ക് വന്നു. "ഇതെന്താ