0%
Chapter 1

ശരദാനന്ദം 2 [Madhanarekha]

Author : kkstories | Read All Parts | 👁 2657 |

ശരദാനന്ദം 2

Sharadanandam Part 2 | Author : Madhanarekha

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]


​അപ്പോഴും പ്രവീൺ എന്റെ അരയിൽ നിന്ന് കൈ മാറ്റിയിരുന്നില്ല. അവന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ ചർമ്മത്തിൽ അമരുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്പർശനം ഏൽപ്പിച്ച ആഘാതത്തിൽ നിന്ന് മുക്തയാകാൻ എനിക്ക് കുറച്ചു സമയം വേണ്ടി വന്നു.

​"പ്രവീൺ... എന്താ ഇത്? കൈ വിട്!"
​ഞാൻ അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ അവനെ തള്ളിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ശബ്ദത്തിൽ ഗൗരവം വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എന്റെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമം എനിക്ക് തന്നെ തിരിച്ചറിയാമായിരുന്നു.

​"ഇല്ല..."
​അവൻ കൂടുതൽ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. അവന്റെ മുഖം എന്റെ മുഖത്തോട് വളരെ അടുത്തു വന്നു.

​"കുറച്ചു നാളായി ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസരത്തിനു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു. ഈ ശരീരം എന്നെ കൊതിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് നാള് കുറച്ചായി. ഒരു ശില്പം പോലെ കൊത്തി വെച്ച ഈ ഉടൽ ഇങ്ങനെ വെറുതെ കളയാനുള്ളതല്ല അമ്മേ..."
​വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ, തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഓരോന്നായി പുറത്തെടുത്ത് അവൻ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നി. ആ വാക്കുകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക കാന്തികശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.

​എന്റെ മുഖത്തെ ദേഷ്യം മെല്ലെ ഭയത്തിലേക്ക് വഴി മാറി. ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർ മാത്രമാണെന്ന സത്യം എന്നെ വല്ലാതെ വേട്ടയാടി. ഹൃദയമിടിപ്പ് ചെവികളിൽ മുഴങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി. രക്ഷപ്പെടണോ അതോ അവനോട് കൂടുതൽ തർക്കിക്കണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ അവിടെ തറഞ്ഞു നിന്നു.

​"മോനേ... ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയെപ്പോലെയാണ്. നിന്റെ ഭാര്യ അഞ്ജന ഇപ്പോൾ ഗർഭിണിയാണെന്ന കാര്യം നീ മറക്കരുത്..."

​എന്റെ ഉള്ളിൽ ആഗ്രഹത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ തിരിനാളം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, പുറമെ തികച്ചും ഭയന്ന ഭാവത്തോടെയാണ് ഞാൻ അവനോട് ഇത് പറഞ്ഞത്. ഒരു നിമിഷം അവൻ പിന്മാറുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി.

​പക്ഷേ പ്രവീൺ രണ്ടു കൽപ്പിച്ചായിരുന്നു. എന്റെ വാക്കുകൾ അവനെ ഒട്ടും തളർത്തിയില്ല. പകരം, അവൻ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകളാൽ എന്റെ മുഖം ഒരു കൈകുമ്പിളിലെന്നോണം മൃദുവായി ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ ആ നോട്ടം എന്റെ ആത്മാവിനെപ്പോലും തൊടുന്നത് പോലെ തോന്നി.

​"അച്ഛൻ ശരദാമ്മയെ തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കുന്നില്ലെന്ന് എനിക്ക് നന്നായറിയാം... വർഷങ്ങളായി ഈ മനസ്സ്  എന്തിനാണ് കൊതിക്കുന്നതെന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും."
​അവൻ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും എന്റെ ഉള്ളിലെ സത്യങ്ങളായിരുന്നു. വിശ്വേട്ടൻ തരാത്ത ആ പരിഗണന പ്രവീൺ വാക്കുകളിലൂടെയും നോട്ടത്തിലൂടെയും എനിക്ക് നൽകുകയായിരുന്നു.

​ഒരു വന്യമായ ആവേശത്തേക്കാൾ ഉപരി, വല്ലാത്തൊരു പ്രണയഭാവത്തോടെയാണ് അവൻ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയത്. പതുക്കെ, തീരെ പതുക്കെ അവൻ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളോട് അടുപ്പിച്ചു. ആ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ മുഖത്ത് പടർന്നപ്പോൾ കണ്ണുകൾ താനേ അടഞ്ഞുപോയി. ഭയവും ആഗ്രഹവും ഒരുപോലെ എന്റെ ഉടലിനെ കീഴടക്കുകയായിരുന്നു.

അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ മൃദുവായി എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ തൊട്ടു. അതൊരു ചുംബനമായിരുന്നില്ല... വെറുമൊരു സ്പർശനം മാത്രം. പക്ഷേ, ആ ചെറിയ സ്പർശനത്തിന്

💬 Comments

View all comments