Chapter Title : ശരണ്യ [Ajitha]

നീ ഇവിടെ നില്ക്കു. ശരണ്യ : അല്ല, എനിക്കു കോളേജ് തുറക്കാൻ ഇനീയും ദിവസം ഉണ്ട്‌. അച്ചൻ,: ടി, അവനിപ്പോൾ മൊത്തത്തിൽ തകർന്നിരിക്കുവല്ലേ. നേരത്തെ ആകെയുള്ള കമ്പനി നീയല്ലേ. അതുകൊണ്ട് നീ ഇവിടെ നില്ക്കു. വിജയകുമാറിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞിട്ട്. അവർ പോയി. ടർപ്പയും കസേരയും അഴിക്കാൻ ആളുവന്നു അതും കൊണ്ട് പോയി. എല്ലാരും പോയിക്കഴിഞപ്പോൾ വിജയകുമാർ കിണറിന്റെ സൈഡിൽ ആരോ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട്, അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെന്നു. വിജയകുമാർ : നീ പോയില്ലേ. ശരണ്യ : ഇല്ല. വിജയകുമാർ : വല്ലതും കഴിച്ചോ. ശരണ്യ : ഇല്ല. വിജയകുമാർ : എന്നാൽ വ. ശരണ്യ അവിടെ നിന്നും എണിറ്റു. രണ്ടു പേരും കൂടി കഞ്ഞി കുടിച്ചു. 16 ദിവസം വീട് മൂകമായിട്ട് പോയി. ഒരു ദിവസം അവൾ കോളേജ് വിട്ടു വന്നപ്പോൾ നാരങ്ങ മുട്ടായി വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്നു. അവൾ വീട്ടിലെത്തിട്ടു നോക്കുമ്പോൾ അങ്കിൾ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തിരിക്കുന്നു. ശരണ്യ : നാരങ്ങ മുട്ടായി വേണോ വിജയകുമാർ : വേണ്ടടി. അവൾ ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ചു. രാത്രി ഉറങ്ങാൻ നേരം അവൾ ഹരീടെ റൂമിനടുത്തേക്ക് വന്നു നോക്കി. വിജയകുമാർ അവിടെ ഇരുന്നു വള്ളമടിക്കുകയാണ്. അതുകണ്ടപ്പോൾ ശരണ്യക്ക് ഭയങ്കര വിഷമമായി. അവൾ അയാളുടെ റൂമിലേക്ക്‌ കയറി. ശരണ്യ : അങ്കിലെ എന്താ ഇത്. നശിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചോ. പറ വിജയകുമാർ : മോളെ അമ്മയെ മറക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. അതാ. ശരണ്യ : അ ബെസ്റ്റ്, എങ്ങനെ വെള്ളമടിച്ചാൽ അമ്മടെ ഓർമ കൂടത്താതെ ഒള്ളൂ. വിജയകുമാർ : ഉം. ശരണ്യ : എന്നാൽ വന്നു കിടക്കാൻ നോക്ക്. അല്ലെങ്കിൽ ഞാന്ന് കൂടെ കിടക്കാം. അയാളത്തിന് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അയാൾ വന്നു കിടന്നപ്പോൾ ശരണ്യയും കൂടെ തന്നെ കിടന്നു. അയാളുടെ മാനസികാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ നല്ല കുട്ടിയെ പോലെ കിടന്നുറങ്ങി. പിറ്റേന്ന് വിജയകുമാർ എണീറ്റപ്പോൾ കൂടെത്തന്നെ ശരണ്യയും കൂടി നേരത്തെ എണിറ്റു കിച്ചണിൽ കയറി. വിജയകുമാർ : എന്താ പതിവില്ലാതെ കിച്ചണിൽ. ശരണ്യ : ഇനി മുതൽ ഞാനും കൂടെ കിച്ചണിൽ കയറും. അയാൾ ചിരിച്ചോണ്ട് വിജയകുമാർ