Chapter Title : Shariyum veenayum 9

എഴുതാൻ പറ്റാതെ ഒരു വർഷം പോയില്ലേ അപ്പോൾ..!! തുടക്കം അതിലും ഒരുപാട് മുന്നിലായിരിക്കും പരസ്പരം മനസിലാകുന്നത് അന്നാണ് ഇനി തുറന്നു പറയുന്നത് ഇന്നല്ല കുറേ വർഷങ്ങൾ കൂടി കഴിഞ്ഞായാലും അത് കുറയില്ല കൂടത്തേയുള്ളു..!! പരസ്പര സ്നേഹം മനസിലാക്കാൻ പത്ര പരസ്യം ഒന്നും വേണ്ടല്ലോ എനിക്കിവളും ഇവൾക്ക് ഞാനും മതി എന്നെപ്പറ്റി ടീച്ചറിന് എതിരഭിപ്രായം-എന്റെ മകൾക്ക് ചേരില്ല എന്നൊന്നുമില്ലല്ലോ..? ഇവളെ പറ്റി എന്റെ വീട്ടുകാർക്കും മോശമഭിപ്രായം യാതൊന്നുമില്ല ...,പിന്നത്തെ പ്രശ്നം പ്രായം "...ഞാനെണീറ്റു ചെന്ന് മേശയിൽ ചാരി നിറകണ്ണുകളോടെ നിന്ന വീണയെ കണ്ണു തുടച്ചു കൊടുത്തിട്ട് തോളിലൂടെ കൈയിട്ടു ചേർത്തു പിടിച്ചു "ദേ.....ടീച്ചറേ നോക്കിക്കേ എന്താ ഞങ്ങളു തമ്മിൽ ചേർച്ചക്കുറവ്....എന്നാ പ്രായവ്യത്യാസമാ ഉള്ളത് ..?" മോനേ..ടീച്ചർ വിളിച്ചു.."ഇവിടുത്തെ അഛനും നിന്റെ വീട്ടുകാരും ഒക്കെ അറിഞ്ഞാലത്തെ അവസ്ഥ ഹോ...ആലോചിക്കാൻ കൂടി മേല..!!!" ഞാൻ: "അത്ര ആലോചിക്കണ്ട അത് ആ സമയത്തല്ലേ...അത് മൂന്നര വർഷം കഴിഞ്ഞ് പ്രായപൂർത്തി ഒക്കെ ആയിട്ടു പോരേ"....ഞാൻ വീണയെ വിട്ടിട്ട് ചെന്ന് ടീച്ചറുടെ മുഖം കൈകുന്പിളിലാക്കി. "ഇപ്പോൾ ഈ അമ്മ ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിച്ചാ മാത്രം മതി..!!" ടീച്ചർ: എന്നാലും എന്റെ മോനേ...നമ്മളൊക്കെ തമ്മിൽ ഇങ്ങനൊക്കെയായിട്ട്...." ഞാൻ ടീച്ചറെ കെട്ടിപിടിച്ച് വരിഞ്ഞുമുറുക്കി ചുണ്ടുകൾ ഈന്പിവലിച്ചു ചുംബിച്ചിട്ട്: "ഒരെന്നാലുമില്ല... എന്റമ്മായിയമ്മേ..!!! മൂത്ത മരുമകൻ അമ്മായിയമ്മക്കും അനിയത്തിക്കും ചെയ്തു തരണ്ട കടമയല്ലേ ഞാൻ ചെയ്തത്..!! അതിനീം ചെയ്യും ഇതൊക്കെ മിക്കവീടുകളിലും നടപ്പുള്ളതുമാ.. എന്റെ പെണ്ണാ അതിനു മുൻകൈ എടുക്കുന്നതും മുന്നോട്ടും അവൾക്കതിൽ പരാതിയുമില്ല "...ഒണ്ടോടീ....ഞാൻ വീണയെ നോക്കി ചോദിച്ചു.."ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് അഭിയേട്ടൻ ഇന്നിനി ഇവിടെ കിടക്ക്..!!" വീണ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു