Chapter Title : ശിവമോഹം 2 [പഴഞ്ചൻ]

“ എന്നാൽ അടങ്ങി ഒതുങ്ങി ഇരുന്നോ അവിടെ... “ അയാൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു... അവളിരുന്നു ചിണുങ്ങി...

“ ഇങ്ങനൊരു കുറുമ്പിപ്പെണ്ണിനെ ആണല്ലോ എനിക്ക് മരുമകളായി കിട്ടിയത്... “ അയാൾ അവളെ വീണ്ടും ചൊടിപ്പിച്ചു... യൌവ്വനയുക്തയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ അടുത്തു കിട്ടിയപ്പോൾ ആ മധ്യവയസ്കൻെറ മനസ്സിൽ ചില ചാഞ്ചാട്ടങ്ങളുണ്ടായി...

“ അതേല്ലോ... ഈ മരുമകൾക്ക് ഇത്തിരി കുറുമ്പ് കൂടുതലാ... അല്ലേടി വാവേ... “ അവൾ കുട്ടിയെ കൊഞ്ചിച്ചു...

നടൻ ശ്രീരാമൻെറതു പോലെയുള്ള വീതിയുള്ള നെറ്റിയും ചെറിയ കഷണ്ടിയും അവ്പം പിരിച്ചുവെച്ച മീശയും താടിയും ഉറച്ച ദേഹവും വിരിഞ്ഞ മാറുമെല്ലാം അവൾക്ക് അയാളോട് ഒരു ആരാധന ഭാവം ഉണ്ടാക്കി...

ശിവേട്ടൻെറ അമ്മ ഇയാളുടെ പൌരുഷത്തിൽ ലയിച്ചു പോയതിൽ അവൾക്ക് കുറ്റമൊന്നും തോന്നിയില്ല... എത്ര നാളെന്നു വച്ചാ ഒരു പെണ്ണ് ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുന്നത്... പുരുഷൻ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി അടങ്ങി ഒതുങ്ങി കഴിയണമെന്ന പ്രമാണമെന്നും സ്വാതിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല... സ്ത്രീക്ക് അധികാരങ്ങളുണ്ട്... അവൾക്ക് പക്ഷേ പരിമിതികളില്ല... അതല്ലേ ഒരിക്കലും നടക്കില്ല എന്ന കാര്യം തൻെറ ഒറ്റ വാക്കിൽ തകിടം മറിഞ്ഞത്... പെണ്ണൊരുമ്പെട്ടാൽ എന്ന് കാരണവൻമാര് പറയുന്നത് കളിയല്ല... അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി തത്തി കളിച്ചു...

ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് കളിചിരിയായി അവർ വീടെത്തിയത് അറിഞ്ഞില്ല... കാർ ചെന്ന് നിന്ന സ്ഥലം തൻെറ വീടിൻെതു പോലെ തന്നെയുള്ള ഒരു നാലുകെട്ട്...

ഇതുപോലെയുള്ള പല നാലുകെട്ടുകൾ അവരുടെ ബന്ധുക്കൾക്ക് ഉണ്ടെന്ന് ശിവൻ പറഞ്ഞതോർത്തു അവൾ... സ്വന്തം വീട്ടിലെത്തിയ പ്രതീതി... സ്വാതിയേയും കുഞ്ഞിനേയും അയാൾ അകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി...

അകത്തളവും കടന്ന് വലതു വശത്തുള്ള മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് കേറിയപ്പോൾ ശിവേട്ടൻെറ അമ്മ ഒരു കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നതു കണ്ടു... സ്വാതി അമ്മയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് കൈ പിടിച്ചു... ശിവേട്ടൻ പറഞ്ഞ അമ്മയുടെ രൂപം അവൾ ഓർത്തെടുത്തു... നല്ല സുന്ദരിയായിരുന്നു അമ്മ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... ഇപ്പോഴും മാംസളമായ ദേഹമാണ് അമ്മയ്ക്ക് എന്ന് അവളുടെ കണ്ണുകൾ അളന്നെടുത്തു... എന്നാലും ക്ഷീണമുണ്ട് ദേഹത്തിന്... ശിവൻ പോയ അന്ന് മുതൽ അമ്മ വിഷാദിയായിരുന്നു എന്നും അങ്ങനെ പതിയെ പതിയെ കിടപ്പിലായെന്നുമാണ് ശേഖരൻ സ്വാതിയോട്