Chapter Title : ശിവമോഹം 2 [പഴഞ്ചൻ]

എല്ലാവരും പരസ്പരം മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി ആശ്വസത്തോടെ കിടന്നു...

ഒന്നും പറയാതെ... എല്ലാം അനുഭവിച്ച്...

ഇതല്ലേ കൂട്ടുകുടുംബം...

അവരുടെ നോട്ടങ്ങൾ പറയാതെ പറഞ്ഞത് അതായിരുന്നു...

ഇതാണ് കുടുംബം... കൂടുമ്പോൾ ഇമ്പം കൂടുന്നതാണ് കുടുംബം...

പിന്നീടുള്ള ഒരാഴ്ച ആ വീട്ടിൽ രതിമേളങ്ങളുടെ ആറാട്ടായിരുന്നു...

എല്ലാവരും പരസ്പരം ബന്ധമെല്ലാം മറന്ന് ആഘോഷിച്ച് രസിച്ചു...

ഞായറാഴ്ച രാവിലെ സ്വാതിയും ശിവനും പോകുവാൻ തയ്യാറായി...

ശേഖരൻ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത സെറ്റും മുണ്ടുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം...

നെറ്റിയിൽ കുങ്കുമം ചാർത്തി... മുടിയിൽ മുല്ലപ്പൂ ചൂടി... സ്വർണ്ണക്കസവുള്ള ബ്ലൌസണിഞ്ഞ്... സെറ്റുടുത്തു വന്ന സ്വാതിയെ ശേഖരൻ നോക്കി നിന്നു പോയി...

സ്വാതിയുടെ സാരിക്കുത്ത് പൊക്കിളിനു വളരെ താഴെയാണ്... ശേഖരൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഇനി അങ്ങനയെ സാരി ഉടുക്കാവൂ എന്ന്... ശേഖരൻ ഒരു കസവിൻെറ ജുബ്ബയും കസവ് കരയുള്ള ഒരു വെളുത്ത മുണ്ടുമാണ് ഉടുത്തത്... അവരെ കണ്ടാൽ ഇപ്പോൾ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ചെക്കൻെറ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന നവദമ്പതികളെ പോലെ തോന്നും... ശേഖരനും സ്വാതിയും തമ്മിൽ അമ്മായപ്പൻ മരുമകൾ ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കാമുകി കാമുകൻ എന്ന ലേവലിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ എത്തിയിരുന്നു... ശേഖരൻ പറഞ്ഞാൽ എന്തും അനുസരിക്കുന്ന അയാളുടെ മണവാട്ടിയായിരുന്നു അവളപ്പോൾ... ശേഖരൻെറ നോട്ടം കുഴിഞ്ഞ പൊക്കിൾ ചുഴിയിലേക്ക് നീണ്ടപ്പോൾ ആ നോട്ടം സ്വാതിയിൽ ഒരു നവവധുവിൻെറതു പോലെയുള്ള നാണം വിരിയിച്ചു... ഈ ദിവസങ്ങളിലെല്ലാം സ്വാതിയുടെ മുലപ്പാൽ എത്തിയിരുന്നത് ശേഖരൻെറ വായിലേക്കാണ്... വാവയ്ക്ക് അവൾ പശുവിൻ പാൽ കൊടുത്ത് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു...

രമണിക്ക് ശിവൻ തൻെറ പ്രിയപ്പെട്ട മകനായി... ആ അമ്മ എന്താവശ്യപ്പെട്ടാലും സാധിച്ചു കൊടുക്കുവാൻ തയ്യാറുള്ള അനുസരണയുള്ള മകനായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു ശിവൻ ആ ദിവസങ്ങളിൽ... രമണിയുടെ ശാരീരികമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കുറഞ്ഞു വന്നു... പതിയെ പതിയെ നടക്കുവാൻ വരെ അവർക്ക് സാധിച്ചു... അതിൻെറ കാരണം ശേഖരൻേറയും സ്വാതിയുടേയും ശിവൻേറയും ഈ ദിവസങ്ങളിൽ അവർക്ക് നൽകിയ അളവില്ലാത്ത സ്നേഹമാണ്...

“ എന്നാൽ നിങ്ങൾ പോയിട്ട് വരൂ... “ വാവയെ സ്വാതിയുടെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച്ച് സ്വാതിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് രമണി പറഞ്ഞു... അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു...

“ അമ്മ വെറുതേ കരയണ്ട... ഇനിയിപ്പോ എന്താവശ്യമുണ്ടായാലും വീട്ടിലേക്കൊന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി...