Chapter Title : ശിവനും മാളവികയും [Smitha]

പറഞ്ഞത് സ്വന്തം അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കുറിച്ച് ആണെന്ന് ഓർമ്മ വേണം കേട്ടോ!" മാളവിക സ്വരം കടുപ്പിച്ചു. "ലോകത്തില്ലാത്ത ഒരു വാക്കുപോലും ഞാൻ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല...ഞാൻ നിന്റെ പ്രായത്തെ റെസ്പെക്റ്റ് ചെയ്തു. നീ നിപ്പിൾ കുപ്പീൽ പാലുകുടിക്കുന്ന പ്രായത്തിലുള്ള ഒരു മൂക്കളച്ചാത്തി ആയിരുന്നേൽ പോസ്‌കോയുടെ പരിധിയിൽ വരുന്ന വാക്കുകൾ ഞാൻ പറയില്ലായിരുന്നു..." "അത് പോട്ടെ," മാളവിക പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. "നല്ല ഒരുസിനിമ കളിക്കുന്നു. ബ്ലൂ ഡയമണ്ടിൽ. പോയാലോ?" "പെൺപോലീസിന്റെ മടിക്കുത്തിന് കയറിപ്പിടിച്ച് പുരുഷത്വം തെളിയിക്കുന്ന ഹീറോയുടെ പടമായിരിക്കും!" പരുഷ സ്വരത്തിൽ പ്രശാന്ത് പറഞ്ഞു. "അല്ലെന്നേ! ഇത് ഒരു ക്ലാസ്സ് പടമാ. ശ്യാം പുഷ്ക്കർ ആണ് സ്ക്രിപ്റ്റ്..." "ഏത് ..ആ തൊണ്ടിമുതലും ദൃക്‌സാക്ഷിയും എഴുതിയ ആളുടെയോ?" "ആന്നേ..." "ശരി പോയേക്കാം. എന്താ പേര്?" "മാളവിക. ഇത്രപെട്ടെന്ന് എന്റെ പേര് മറന്നോ?" "ദിലീപ് സിനിമേലെ വളിപ്പ് പറയല്ലേ പെണ്ണേ! ഞാൻ ചോദിച്ചേ സിനിമേടെ പേരാ," "ഓ! ആരുന്നോ? കുമ്പളങ്ങി നൈറ്റ്സ്!"

"കൃഷ്ണവേണിയ്ക്ക് സിനിമ അത്ര ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല," മാളവികയ്ക്ക് പിമ്പിൽ അവളുടെ സ്‌കൂട്ടറിൽ ഇരിക്കവേ പ്രശാന്ത് പറഞ്ഞു. മാളവിക മൂളിക്കേട്ടു. "എന്നാലും ഞാൻ വിളിക്കുമ്പോൾ വരുമായിരുന്നു അവൾ!" "സിനിമ നടക്കുമ്പോൾ സാറിന്റെ കൈ അടങ്ങിയിരിക്കില്ല. അതാവും കക്ഷിയ്ക്ക് സിനിമ ഇഷ്ടമല്ലാതിരുന്നത്!" "പോടീ!" പ്രശാന്ത് ശബ്ദമുയർത്തി. "ആ ഒറ്റക്കാരണം കൊണ്ടാ അവൾ എന്റെ കൂടെ വന്നത് തന്നെ," പ്രശാന്ത് അതൊക്കെ ഓർത്തു. ക്യാംപസിലെ പൂമരങ്ങളിൽ ചുവന്ന പുഷ്പ്പങ്ങൾ കാറ്റിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ആ കാലം.....

"ഒരു സിനിമ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു...നീ വരില്ലേ?" കൃഷ്ണവേണി സന്ദേഹത്തോടെ അപ്പോൾ പ്രശാന്തിനെ നോക്കി. "ഏത് സിനിമയാ? മഞ്ഞിൽ വിരിഞ്ഞ പൂക്കളാണോ?"